görkemli uyku

İnsanlar yavaşladı! Resmen yavaşladı. Çok ciddiyim. Herkes ağır ağır haraket ediyor artık. Işıklardan karşıya geçenler, vapura yetişmeye çalışanlar, köpekten kaçanlar, yemek yiyenler, su içenler, konuşanlar, ders verenler, ders alanlar, gülenler, kafayı sallayanlar, ellerini kaldıranlar... hepsi! Ne oldu bu insanlara? Ya bana ne oldu? Neden bu kadar uzun sürede ilerliyor kalemim kağıdın üzerinde? Düşünemiyorum bile! Kelimeler ağzımdan yavaşça dökülüyor. Bazıları sırasını beklerken kendini imha ediyor, hiç çıkmıyor ağızdan... Göz kapaklarım kapanmayı da açılmayı da unutmuş sanki; ne aşağıda ne yukarıda, yarı açık durumda sabit konumda.

Saatin saniye göstergesine takılıyor gözüm. Bu kadar uzun muydu bir saniye? Tik... Sonunda bir tık ilerleyebildi. Bu bir yanılgı mıydı yoksa? Bir sonraki saniyeyi bekliyorum, bekliyorum, hala bekliyorum... Tak! Saatin pili mi bitiyor acaba? Yoo, görebildiğim diğer iki saatte de aynı açıda duruyor akreple yelkovan. Tik... Tak! Zaman yavaşladı!

Tek istediğim uyumak... Tek yapabildiğim uyumak... Uyku bütün görkemiyle beni çağırıyor.

mp3 calla - sleep in splendor