ah, bu şarkıların gözü kör olsun!

İnsanın kendi üzerinde çeşitli deneyler ve gözlemler yapıyor olması çok garip bir duygu. Ama okuduklarımın sonucu olarak sürekli "insan" üzerine düşünür oldum. Ve evet, düz mantık zincirini kurunca benim kendi üzerime bolca, fazlaca, gereğinden fazla, belki de gereksiz yere düşünüyor olduğumu fark ettim. Hoş değil, ama engellenebilen bir şey de değil.

İşte müthiş gözlemlerim sonucu fark ettim ki benim bir şeyler yazabiliyor olmam için boş bir insan olmam gerekiyormuş. Hani derler ya "ilham perileri yoğun duyguların yaşandığı dönemde gelir" diye... Yok, bende ters tepiyor bu genelleme. Şu son bir haftadır yazmıyorsam, nedeni yoğun olmam değil, boş boş oturup da tek kelime yazamamış olmamdan kaynaklanıyor. Sonra tabii darlandım, neden yazamıyorum diye. Döndüm dolaştım; buldum ki benim duygusal hayatımda birtakım gelişmeler var ve bu beni acayip kilitliyor.

Ama şarkılar sağ olsun, geri dönüş yapabiliyorum hayata. Nasıl oluyor bilmiyorum da her dönemim için cuk oturan şarkıyı/şarkıları bulabiliyorum. "Bu şarkılar da olmasa"yla başlayıp "Ah, bu şarkıların gözü kör olsun"a kadar varabilecek bir efkarlanma potansiyelim var ve kendimi zor tutuyorum. O yüzden kısa kesip bu dönemin şarkılarının sahibini takdim ediyorum: pinhani. Yeni albümler zaman beklemez'den iki şarkı, benim yaşadıklarımın ve hissettiklerimin benzerinin başka yerlerde ve zamanlarda başkaları tarafından da yaşanmış olduğunu hissettiriyor.

Bir şeyler söyleyebilseydim, onlar bu şarkıların sözleri olurdu herhalde.

mp3 pinhani - sevmekten usanmam
mp3 pinhani - ne güzel güldün