sickness of mind

Aksın Boyalar Aksın

2010-07-31T02:49:00.000+03:00

İnsan kendisi için değerli olduğunu düşündüğü şeyleri kovalamayı bıraktığını aynı şeyi kovalamayı bırakmamış insanı görünce fark ediyor. O insana en başından beri hissettiğin nefret ve öfke bir anda sönüyor, yerini ona hayranlık ve vicdan azabı alıyor.

Sonra fark etmeye devam ediyorsun. Bir bir neleri kaybettiğini düşünüyorsun. İçindeki saflığı kaybetmişsin her şeyden önce. Dahası, her şeyi dengede tutma isteğini, çabanı kaybetmişsin. Bütün arzuların bir bir körelmiş ve yerine olan bitene ayak uydurma hevesi gelmiş. Sonra hepsi çekilmiş hayatından, içindeki kapkaranlık boşluğu gördüğünde, yerine keder gelmiş.

Kendini kaybetmişsin, kendi içindekini kaybetmişsin. Şimdi hayal meyal hatırlıyorsun; orası ne kadar güzeldi, ne kadar da mutluydun orada, oradakilerle. Orada ne hissettiğini biliyordun; neye sahip olduğunu da, neye sahip olmak istediğini de... Üzüntü düğümünün içinde boğulma hissini yaşamak hiç kolay değil şu an ama bu his aslında bir süredir vardı, bunu sen de biliyorsun. Bu yoğun duygu olanları fark etmenle gelen bir şey olamaz. Kendini dengede hissediyordun bir süredir. Aman ne denge... Kendi dengeni bulmaya çalışmaktansa, seni sıkıştıran her şeyin ortasında sıkışıp kalmışsın, tek kılını bile oynatamaz hale gelmişsin de sen bunu denge sanmışsın...

Birinin sana ne yapacağını anlatmasını ne kadar da isterdin ama hayır, bundan sonra hayatını yeniden kurmak sadece senin başarabileceğin bir şey. Şimdi sana son nefesinmiş gibi gelen o azıcık enerjini yeniden ayağa kalkmaya değil, her şeyi yıkmak için harcamalısın. Umudunu sakın yitirme, sakin ol. Güvende olduğun yere geldiğinde, yeni tuğlayı koyma isteğin de beraberinde gelecek...

Onun yerinde olmak için neler vermezdim.

Hayır, bunu yapmaya devam edemem. Uzun zamandır yazmadığım bloga son yazım bu. Hayır, yazamam. Bu kaybolmuşluğumda yazamam. En azından her şey birbiriyle örtüşene kadar, bulmam gereken dengeyi bulana kadar, içindeki kederi atana kadar... Elveda.

mp3 Korhan Futacı ve Kara Orkestra - Sien

24

2010-06-07T23:20:00.006+03:00

Change returns success
Going and coming without error.
Action brings good fortune.
Sunset, sunrise.

yağmur benim için yağdı bugün.

mp3 pink floyd - chapter 24

kafayı bozduran şarkılar, vol. 9

2010-04-23T03:40:00.002+03:00

bir hayal kurarsın. o hayal seni o kadar mutlu eder ki hep aklında tutarsın, yanında taşırsın, gözlerini kapattığında onu görürsün. sonra o hayal seni uyuşturmaya başlar, gerçekleşmediği sürece onun esiri olursun.

an gelir o hayalden vazgeçmenin vaktinin geldiğini fark edersin ama kolay mı bir hayali sonlandırmak? başka hayaller kurmaya başlasan da, hevesin geçse de, gerçeğiyle alakasının olmadığını fark etsen de kolay mı bir hayalden vazgeçmek?

soruyorsunuz değil mi, ya gerçek olandan vazgeçmek kolay mı diye... ben de soruyorum, merak etmeyin.

madem öyle bu toplama, albümlerin son şarkılarından oluşsun. istenmeden yaşanan sonlar için olsun.

1. The Doors - The End

2. The National - Gospel

3. She Wants Revenge - She Loves Me, She Loves Me Not

4. The Cure - Faith

5. Placebo - Centrefolds

6. The XX - Stars

7. Radiohead - Videotape

8. Keane - Bedshaped

9. Midlake - You Never Arrived

10. Jeff Buckley - Dream Brother

11. Thomas Feiner & Anywhen - All That Numbs You

12. The Swell Season - Back Broke

13. Kings of Convenience - The Build Up

14. The Dears - No Cities Left

15. Erek Kazım Akay - Başım Boş

16. Pink Floyd - High Hopes

17. Quickspace - Goodbye Precious Mountain

18. Glen Hansard & Marketa Irglova - Alone Apart

19. Pearl Jam - The End

20. Nine Inch Nails - Hurt

21 - Them Crooked Vulltures - Spinning in Daffodils

22. Sunset Rubdown - Shut Up I Am Dreaming of Places Where Lovers Have Wings

23. Starsailor - Coming Down

mp3 kafayı bozduran şarkılar, vol. 9

çanlar benim için çalıyor*

2010-04-06T02:48:00.001+03:00

yine uzaklara daldım. otobüste, bir anda ve hiç fark etmeden. yine gözlerin boşalması ama beynin yüzlerce düşünceyle dolması ve sonra bu düşüncelerin etrafa fütursuzca yayılmasıyla sonuçlanan upuzun bir dalma süreci.. süreç bittiğinde yapmaya çalıştığım şey belirsiz: dağılan düşünceleri toparlamaya mı çalışıyordum, yoksa tüm o düşüncelerin beni nereye götürdüğünü bulmaya mı? yürüyordum ve denize ulaştığımda soruyordum: "geç mi kaldım?"

sorunun cevabını bilsem de kabul etmem için bir tokat gerekiyordu:

"O gemilerden birinde olmak için sol gözümü ve sağ kolumu vermeye hazırdım. Ama evden kaçma yaşım geçmişti. Dünya küçülmüş ve mantık, o Allah'ın belası mantık elimi kolumu bağlamıştı."*

åtte

sju

seks

fem

fire

tre

en**

Sonunda hep mantık devreye giriyor.

*okuyun: ingvar ambjörnsen - beyaz zenciler
**izleyin: reprise (2006)
ve tabii dinleyin:

mp3 joy division - new dawn fades

üç maymun

2010-02-16T00:51:00.001+02:00

eksik kelimeyi bulun:

kapı, ben, kilit, yalnızlık, kapı, gurur, savaş, yalnızlık, ganimet, oda, kendin, o, şehir, o, sen, kalp, sabah, ben, ızdırap, şarkı, maymun, sünger, ızdırap, kendin, o, şehir, o, sen, kalp, sabah, ızdırap, kapı, ben, kilit, yalnızlık, iyi.

o değil de ben çok sıkıldım.

mp3 peyk - gidin

kalp sıcaklığı

2010-01-26T04:28:00.007+02:00

kapatın bütün ışıkları, kar yağıyor. etraf aydınlanacak şimdi bir anda. gökyüzü kıpkırmızı olacak. önce ufak ufak başlayacak yağmaya, sonra kocaman taneleri gökyüzünde süzülecek. sanki hiç yere düşmeyecek gibi, sanki yere düştüğünde kıyameti koparacak gibi.

oysa o sadece sessizlik için yağıyor. yavaş yavaş yağıyor. bu karmaşanın, bu yaygaranın, bu koşuşturmanın; tüm bunların anlamsız olduğunu anlatmak için yağıyor.

yavaşlamamız için yağıyor. ya kaybol diyor şiddetimde, ya da soğumla aç gözlerini. gör hayatından neler geçiyor. fark et beyazın saflığını, huzurunu.

kar senin için yağıyor; soğuğun kalbini ısıttığını hissetmen için yağıyor.

mp3 jeff buckley - hallelujah

dinle

2010-01-25T06:20:00.001+02:00

the music is all around us. all you have to do..

.. is to listen.

mp3 johnathan rhys meyers - this time

eşek arısı

2010-01-20T03:02:00.004+02:00

duyu organlarınızdan, beyninizden ve kalbinizden geçen her şey size dünyanızın nasıl olduğuna dair bir şeyler öğretiyorlar. siz de bu öğrendikleriniz sayesinde kendi dünyanızdaki hayatınızı şekillendirmeye başlıyorsunuz. sonra bir an geliyor ve tüm bunları göz ardı edip yaptığınız işlerden sızlanmaya başlıyorsunuz; keşke öyle yapmasaydım, keşke onları demeseydim, keşke gitmeseydim.. keşkelerle beyninizin vıcığını çıkarmayın. onun yerine eşek arınızı bulun, onun vıcığını çıkarın.

siz iyisi mi, bütün varlığınızla eşek arınızın peşinden koşmaya devam edin.

mp3 yalın - keşke

kafayı bozduran şarkılar, vol. 8

2010-01-04T21:32:00.003+02:00

Şu hayatta lanet denen bir şey varsa o da takıntılar. Takıntılarınız size dünyanın en güzel şeyi olarak görünür. Bir kere elde etseniz, hayatın harika olacağına inanırsınız. Gözünüz ondan başkasınız görmez, kulağınız ondan başkasını duymaz olur ve yokluğunda tek hissettiğiniz mutsuzluk olur. Onu elde etmelisiniz, yoksa hayatınız renksiz ve tatsız olur. Elde ettiğinizde ise bütün hissettiklerinizi ele geçiriverir; hayatınızın her anı, her noktası takıntınızın rengine, tadına, kokusuna, melodisine bürünür. Sanırsınız ki dünyanın en mutlu insanı olmuşsunuz..

Ancak asıl mutluluk o takıntınızdan kurtulduğunuz anda gelir.

Yılbaşında umutlanamıyorum. Bir günde hayatın gidişatının değişeceğine inanmak büyük saçmalık. Kör olmamak gerek, anlamsız umutla dolmamak gerek, ne istediğini bilmek gerek -ki yıl sonunda hayal kırıklığına uğramamak gerek. Ama bu sene için benim de güzel bir dileğim var: Umarım yeni yılda bütün takıntılarınızdan kurtulursunuz. Hayatınızın kendi tadının, kendi kokusunun, kendi renginin, kendi melodisinin farkına varırsınız. Ve umarım, sonrasında kendinize yeni takıntılar bulursunuz; hayatınıza yeni tatlar, yeni kokular, yeni renkler, yeni melodiler katsın diye.

1. The Beatles - Across the Universe

2. Spoon - Black Like Me

3. Oasis - Don't look Back in Anger

4. Morrissey - Let Me Kiss You

5. Sad Lovers and Giants - 3 Lines

6. Jens Lekman - Pocketful of Money

7. Joan as Police Woman - Feed the Light

8. Longpigs - I Lied I Love You

9. Suede - Sadie

10. Pulp - Love is Blind

11. Placebo - Special K

12. Blur - Coffee and TV
13. Arctic Monkeys - Cornerstone

14. Devics - Come Up

15. Kings of Convenience - Boat Behind (Radio Edit)
16. The Divine Comedy - Note to Self

17. Thomas Feiner and Anywhen - The Siren Songs
18. David Bowie - Wild is the Wind

19. Morphine - The Night
20. Pink Floyd - Wish You Were Here

21. The Magic Numbers - Hurt So Good

22. Glen Hansard - Leave

23. Pearl Jam - The End

Bu toplama çok uzun ve çok karışık oldu, uzadıkça uzayan ve karmaşık takıntılarımız için.

mp3 kafayı bozduran şarkılar, vol. 8

Ah, Morrissey..

2009-12-22T00:16:00.002+02:00

ah, ben neler kaçırmışım! ne kadar da geç kalmışım Morrissey dinlemek için.oysa ki ne kadar da sevdim kendisini birden.. hayranı oldum resmen.

ah Morrisey, sesinin tonunu geç keşfettim, müziğinin rengini geç gördüm, sözlerinin güzelliğini geç fark ettim. bağışla beni..

geç buldum, hayatta bırakmam.

bu şarkının bir anda aklıma düşmesiyle başladı her şey.

mp3 morrissey - let me kiss you

hedef: ölüm!

2009-12-07T03:33:00.003+02:00

bunun kendi ağzımdan çıkmış bir söz olmasını isterdim. hatta biraz ukalalık yapayım; muhtemelen benim ağzımdan çıkardı hatta öyle bir noktaya gelmişim ki tam da dilimin ucundaydı bu laf. avaz avaz dergisi için yaptığımız röportajda Haluk Bilginer (bu arada röportaj çok keyifli, kaçırmayın) dilimin ucuna gelen şeyi benden önce söylemiş oldu: "hedef: ölüm!"

hep dediler ya, ölüm kaçınılmaz son.. hayır, ölüm bir hedef.. kaçınılmaz son deyince, hep kaçıyorduk da artık yakalandık gibi oluyor. ama hayır, hiç kaçmıyoruz aslında. kaçsak da nafile, ölüm hep orada. ölmek için yaşıyoruz. ne yazık ki bunu hep unutuyoruz..

dersiniz ki; ölüm sürekli anılmaz, ölümü çağırmaya gelmez, ölüm bizden uzak olsun... pek güzel dediniz de, ölüm hep orada? ona doğru koşuyoruz?

diyorum ki; ölümü aklınızın bir köşesinde tutun. hep orada olsun o, olsun ki neyi neden yaptığınızı sorgulayın. yaptığınız şeylerden zevk alın; gülün, eğlenin, hüzünlenin, ağlayın... hissettiğiniz her duygunun tadını çıkarın. hedefe giden yolumuz, yolumuz uzun ya da kısa ama hedef hep aynı. yolculuğunuzuntadını çıkarın!

mp3 morcheeba - enjoy the ride

once

2009-11-10T01:52:00.003+02:00

bir film izledim, adı Once. İrlanda yapımı bir müzikal. Glen Hansard ve Marketa Irglova, filmin şarkıları söyleyen insanlar.

film sizi mutlu etmeyecek, üzmeyecek. belki çok düşündürmeyecek bile, ama etkisi uzun sürecek. sadece iki insanın birbirini bulmasına bir kez daha hayran olacak ve aşık olma hissini ne kadar özlediğinizi hatırlayacaksınız.

şimdi sürekli soundtrack'lerini dinliyorum, filmin yaşattığı duyguyu unutmamak için.

mp3 glen hansard and marketa ırglova - once (ost)

kafaiçi

2009-10-03T04:21:00.006+03:00

Taş kafalarımızın içinde bulunan beynimizde ortalama 100 milyar sinir hücresi var. Beyin, erkeklerde 1,5 kilo kadar geliyor. Kadınların beyni daha küçük. Büyüklük hiçbir şey ifade etmiyor. Ayrıca beynimiz simetrik değil ve koklama dışındaki tüm duyu organlarından gelen veriler çapraz bir şekilde ulaşıyor beyne: sağdan gelen veriler sol loba, soldan gelen veriler sağ loba. Beynin belli bölümleri belli işler için sorumlu. Beyin, yüzde yüz performans gösteren bir organ.

Kafanın içinde neler olup bittiğini öğrenmek çok şeyin cevabı olacak belki ama bunların hepsini öğrenebilmek için o kadar çok yapacak işi var ki bilim insanlarının... Normal insanlar da birbirlerinin kafalarının içinden neler geçtiğini hiçbir zaman kestiremiyor. Hele kendi kafalarından geçenleri tahmin bile edemiyorlar.

İnsanın ancak mutsuzluğunda onu mutlu eden şeyin ne olduğunu fark etmesi çok üzücü. Bütün sorunumuz: Her şey biraz iyi gidiyorken sorunların hepsinin ört bas edilmesi ama işler ters gittiğinde ise her şeyin üst üste gelmesi, insanın üstüne üstüne gelmesi ve birikmesi. Basit gibi görünse de her şey çok karışık.

Keşke her şey Gall'in ileri sürdüğü kadar kolay olsa..

mp3 - nine ich mails - hurt (quiet)

denge

2009-09-05T19:31:00.005+03:00

Anlık duygu değişimleri, çeşitlik çıkışmalar, garip haraketler sergileyen insanlara dengesiz demeye bayılıyoruz. Anormal davranıyor diye suçluyoruz onları, daha da ileri gidip deli diyoruz onlara. Gelişmemiş insan diyoruz. Gelişen insanın normal davranması gerektiğini söylüyoruz. Toplumun belirlediği kurallara uysun. Sakin olsun. Sakin ve uysal. Gelişsin ve ölçülü davransın. Hayattaki dengeleri bulmuş haliyle neyi, ne zaman ve nasıl yapacağını iyi bilsin ve ona göre davransın. Oysa sıkıcılığın kaynağı bu denge durumudur. Hayatı zevkli kılan ise her daim dengeyi bulma çabalarıdır.

Hayatta dengeyi bulmak kadar korkutucu bir şey yok. Dengeyi bulma çabaları hiç bitmesin.

mp3 godspeed you! black emperor - kicking horse on brokenhill

kafayı bozduran şarkılar, vol. 7

2009-08-29T15:51:00.006+03:00

Bir yaz daha bitti. Çok şükür. Ne alıp veremediğim var bilmiyorum yazla, bir sürü nedenin çakışması muhtemelen. Gerçi giderek azalıyor yaza olan negatif hislerim; bu yaz geçen senekinden daha iyiydi, geçen yaz da bir öncekinden. Ama hiçbir zaman diğer mevsimlerden daha iyi olmadı yaz.

Yüzlerce kere tekrarlamış olduğum gibi yazın en çok bitişini seviyorum. Hava sıcaklığının bir anda düşmesi ile birlikte değişen havamızı seviyorum. Havadaki değişken ışığı seviyorum, dünya üzerindeki her şeyin renginin üzerine düşecek ışığa bağlı olduğunu fark etmeyi seviyorum, bulutların hızla ilerlerken yarattığı gölge oyunlarını, denizin akıntı yönünün rüzgara bağlı olarak değişmesini, rüzgarın kokusunu, kuruyan ağaçları, kuruyan ağaçların rengini, kuruyan ağaçlardan dökülen yaprakları, kuruyan yaprakların çıkardığı hışırtıyı, yağmurun aniden yağmasını, aniden çıkan yağmurda ıslanmamak için tanınmayan birinin şemsiyesine yavşamayı, gök yününün mavisine hayret ederken birden bire fırtına çıkmasını, gök gürültüsünün haşmetiyle irkilmeyi ama yine de şimşeklerin çakmasını izlemeyi... Hayatın hızlanmasını ve bizim hayatın hızına ayak uyduramayışımızı seviyorum.

1. Alaska in Winter - The Beautiful Burial Flowers We Will Never See
2. The Dear Hunter - Father
3. Team Sleep - Ataraxia
4. Dredg - Ireland
5. Editors - Fall
6. Moby - Shot in the Back of the Head
7. Radiohead - Weird Fishes/Arpeggi
8. Feist - My Moon My Man
9. The Black Heart Procession - The Winter My Heart Froze
10. Sunset Rubdown - Idiot Heart
11. Rufus Wainwright - Between My Legs
12. The Arcade Fire Neon Bible
13. Morphine - Take Me with You
14. Tindersticks - Tiny Tears
15. Sia - Paranoid Android
16. Yann Tiersen and Shannon Wright - Pale White
17. The Decemberists - Sleepless
18. Archive - Goodbye

mp3 kafayı bozduran şarkılar, vol. 7

sessizlik

2009-07-29T01:08:00.003+03:00

ne zaman sessiz kalmayı öğreneceğiz? ne zaman tepki vermekten vazgeçeceğiz? soğuk kanımızın ısısını ne zaman hissetmemeye başlayacağız? sakinliği korumaya çalışmak bu kadar zor olmamalı.

karın sıcaklığını özledim. sessizliğinde kulağa çalınan sesini özledim.

mp3 portishead - silence

insani ve hayati gerçekler

2009-07-26T13:09:00.007+03:00

Hayatın en olağan işi belki bizlere bir şeyler yaşatmak ama insan ruhunun da onları kendine dert etmesi aynı derecede olağan. Hatta, hayat önümüze çeşitli sorunlar çıkaracak ki insanlar da onları çözmeye uğraşırken zamanın nasıl geçtiğini unutsun. Buna rağmen zamanı hiç unutmamak ve mümkünse önünde saygıyla eğilmek gerek. Zamana borcumuz çok. Onun sayesinde alt ediyoruz başımıza gelen kötü olayları, onun sayesinde acımız diniyor. O bize gösteriyor neler yapılabileceğini. Yapılacak çok şey var, bunları yapmak için gerek şeyler motivasyon ve yetenek. Yapılması gerekenlerse:

Her şeyin geçeceğini bilip sabırla ve her şeye inat beklemek
Bir noktadan sonra olayları kenara çekilip sakin sakin izlemek ama gerekirse uzaktan müdahalelerden kaçınmamak
Hata yapmanın çok doğal olduğunu ve telafi edilebileceğini hiçbir zaman unutmamak
Bizi bekleyenin "iyi ve güzel" şeyler olduğuna inanmak
Hata yapmanın çok doğal olduğunu ve telafi edilebileceğini hiçbir zaman unutmamak
Kendimize yalanlar söyleyip kendimizi kandırmak ama kendimize hiçbir zaman inanmamak
Akıl sağlını yitirmemek

Geçen bir yıl ama hüznü hala içimde..

mp3 massive attack - dobro (live)

beni çek, beni çek! beni gör, beni bil, beni duy!

2009-07-24T23:36:00.008+03:00

Ciddi anlamda korkmaya başladım bu internet çağının getirdiklerinden. Son korkum elalemin kendi hayatlarını sonuna kadar ifşa ediyor olması. Facebook, Twitter, Friendfeed zart zurt derken milletin hayatlarını teker teker izleyebiliyor moda geçtik. Olur mu öyle bir şey? Ayıp denen şeye ne oldu? Ya mahrem? Birilerini tanıma isteği de yok oldu tabii. Zaten millet gözüne gözüne sokuyor hayatında neler yaptığını. Hem de kendi hayatlarını, ruh hallerini, başlarından geçen olayları birer ürün olarak bizlere sundukları için hepsi çarpıtılmış, çokça abartılmış bir şekil aldı. Herkes "küçük dünyaları ben yarattım!" havasında geziyor. Kimse bunun insanı tanıma isteğini kuruttuğunun farkında değil! Oysaki buna psikolojide historiyonik kişilik bozukluğu diyorlar. Giderek "normal" gibi algılanmaya başlanan bu hal, beni çok korkutuyor. Bu bulaşmamış halimle bile bu kadar yoruluyorken nasıl dayanıyorlar bu duruma? Nasıl dayanıyorlar bu bilgi/gürültü/görüntü fazlalığına? Kişilik bozukluğu işte!

Yapmayın böyle şeyler, ne olur!

mp3 quickspace - hadid

edebi zincir

2009-07-19T13:27:00.012+03:00

İtiraf ediyorum, okuma alışkanlığını sonradan edinmiş bir insanım. Evde abim küçükken kitaplar, ansiklopediler okurken boş zamanlarında ben, çeşitli aletlerin içini açar ve bozardım (artık tamir ediyorum, inanır mısın?). Ya da saçma sapan bir sürü şey yapardım... Ama doğru düzgün kitap okumaya geç yaşlarda başladım. Eksikliğini hissediyorum elbet. Misal, bizim edebiyata olan uzaklığımın muhtemel nedeni onların ismini derslerde duymuş olmam. Türkçe derslerinde bilirsiniz, bin yılın en saçma kitap tanıtımları yapılır: yazar, yazarın pek ilgilenmediğimiz hayatı, yazarın çok ilgilenebileceğimiz kitabının adı, kitabın konusu, kitabın özeti ve tabii ki sonu... Muhteşem edebi eserler beş dakikada harcanınca tabii ki de gözlerdeki değerleri düşüyor.

Bunun en acı örneği benim için Tanpınar'dır. "Saatleri Ayarlama Enstitüsü diye tırt bir kitabı var işte, saatleri doğru olmayanları cezalandırıyorlarmış falan." Olur mu böyle bir şey? Böyle bir şey dillendirdikten sonra tabii elime almam ben o kitabı. Sonra, pek ironiktir ki, yine ders olarak karşıma çıktı bu kitap üniversitede. Bu sefer zorunlu olarak okudum, hem bir de Hikayeler'ini. Kitapları okurken yaşadığım şaşkınlığın tarifi zor. "Ama bu çok iyi! Bu, harika bir dil, muhteşem bir zeka!" Saçma kaygılarımı bir yana bırakıp bizim edebiyata sarıldım sıkıca.

Edebiyatımızla bu samimi halimiz, varlığı kafalarda her zaman şüphe yaratacak olan şöyle bir zincirin varlığını öğrenmemle katmerlendi: Ahmet Hamdi Tanpınar, Oğuz Atay, Yusuf Atılgan, Tezer Özlü, Bilge Karasu. Bu yazarlar aynı çizgide ilerleyen, sırasıyla birbirlerinden etkilenen, varlıklarında değerleri bilinmeyen ama yokluklarında epey ilgi toplayan yazarlar. Bu yazarların kitaplarıyla Türkçe'nin nasıl iyi şekillenebileceğini, bu dilde bir şeyler anlatmanın nasıl zevkli hale gelebileceğini gördüm. Hepsinin ayrı tadı var tabii. Birini beni en şaşırtan (Ahmet Hamdi Tanpınar), birini en sevdiğim (Oğuz Atay), birini daha önce okuyup -lisede okutmuşlardı- beğenmeyişimin üzerine bir kitabını daha okuyup yine çok ısınamadığım (Yusuf Atılgan), birini ilk defa bir kadın yazarın dediklerinden anladığım (Tezer Özlü), birini hayatı sorgulayış biçimine hayran kaldığım (Bilge Karasu) ilan ettim. Uzun zamandır, bu kitaplar hakkında yorumlarımı yazmak istemekteydim (Oğuz Atay hariç, Tehlikeli Oyunlar'ına olan hayranlığımı kitabı, bitmesini hiç istemiyor olmama rağmen, bitirişimin ardından hemen belirttim blogumda ama yeterli değil tabii). Belki yazarım artık.

mp3 alaska in winter - don't read dostoyevsky

müdahale

2009-07-18T16:18:00.011+03:00

Nedenine sıkıntı, bunaltı, psikolojik saçmalama, kafadan atılamayan takıntılar, yaz ya da aptallık mı dersiniz, artık ne derseniz deyin ama küfrü basıp hayata müdahale etmenin vaktidir bu vakitler. Hayatın iplerini kaçırmadan, kafamız kazan olup patlamadan hayata müdahale etmek ve hayatı basitleştirmek gerek. Bu yüzden türlü değişiklikler yapmak gerek. Bunu bloga bile yansıtmak gerek. Hal böyle olunca, takip edenlerin fark edebileceği üzere, blogumun görünüşünü değiştirdim. Beğeninize sunuyorum.

mp3 faith no more - easy

mutlu olmaya yetmez ki

2009-06-27T22:36:00.008+03:00

Doğduk. İlk çığlığımızı attık. Anne. Baba. Ailemiz var. Belki bir kardeşimiz, belki de daha fazlası. Türlü türlü akrabalarimız oldu. Sevgi verdiler bize. Biz de aldık. Şımartıldık ve şımardık. Önce, bize göre, yavaş yavaş büyüdük. Büyürken arkadaşlar edindik. Arkadaşlarımızla oyunlar oynadık, kavgalar ettik, küsüp bozduk. Sürekli bir şeyler öğrendik; yürümeyi, konuşmayı, tuvaletimizi yapmayı, ayakkabı bağlamayı, resim yapmayı, okumayı, yazmayı, sevgi vermeyi, insaflı olmayı, acımasız olmayı, hırslı olmayı, mütevazi olmayı, yalan söylemeyi, gerçeklerden kaçmayı...

İstediğimiz yaşa ulaşana kadar hep çok yavaş büyüyeceğimizi sandık. Malum yaş ertesinde ise hızlandı hayatlar. Tüketmeye ve tükenmeye başladık. Seçimler yapmaya başladık. Bir şeyler kaybetmeye başladık. Bunların herbiri için uzun zamanlar gerekiyordu. Onu isterken yenisiyle karşılaştık. Hayatın ne kadar da kısa olduğunu fark ettik, daha yirmi yaşındayken. Yorulduk.

Kendimizi geliştirdik. Okula gittik; ilkokul, orta okul, lise. Okulu pek sevmedik, derslerimizi de. Ama çalıştık, geçtik. Hem zaten hırslıydık; herkesi geçmeliydik, biz en iyisiydik. Üniversiteye geldik, diğer iyilerin yanına. Biz hala en iyileriydik. Şaşırdık diğerlerini görünce, adapte olamadık bir süre. Birey olduk ama bu süreçte; ukala, burnu havada bireyler. Bunu hak ettik.

Filmler izledik, kitaplar okuduk, müzikler dinledik, konserler ve tiyatrolar izledik. Arkadaşlarımızla sohbetler ettik, kavgalar ettik. Hep yorum yaptık. Çok şey biliyor gibi yaptık, bir bilip bin bilene danışmaktansa. Hep boyumuzdan büyük laflar ettik, her seferinde boyumuzun ölçüsünü aldık. Ama her seferinde unuttuk ölçümüzü. Tekrar tekrar öğrendik yılmadan.

Savaşı hiç görmedik. Bombanın patladığı anda çıkardığı sesi hiç duymadık, birinin kolu koparken onun yanında olmadık. Etrafımızda birileri ölürken onların acı çığlıklarını duymadık, ölümün havadan gelecek bir bombanın ucunda olduğu hissiyle boğuşmadık. Birini öldürmek zorunda bırakılmadık. Günlük hesapları çok ciddiye aldık. Nefes almayı unuttuk. Çok çalıştık. Bazen kaybettik, bazen kazandık. Kazandıklarımızın değerini bilemedik. Kaybettiklerimize büyük anlamlar yükledik.

Sevdik, sevildik, sevindik. Aşık olduk. Ona doyamadık, sevgimizin sonsuz olmasını diledik. Ayrıldık, çok üzüldük, zırıl zırıl ağladık, kahrettik. Ayrıldık, zerre gözyaşı dökmedik. Sevmeye ve aşık olmaya hep devam ettik. Hiç uslanmadık.

Hep dert yandık, sızlandık, ağladık, kafamızı duvarlara vurduk, dertlendik, sıkıldık. Yalanlar söyledik. Yalan söylerken hiç tereddüt etmedik. Yalanlar dinledik, yara aldık. Bir daha yalan söylememeye yeminler ettik, hem de bunu söylerken yalan söylediğimizi bile bile.

Çok koştuk, yorulduk. Ama mutlu olmayı beceremedik.

mp3 teoman - bazı yalanlar

23

2009-06-07T02:47:00.006+03:00

baktıkların, göremediklerin, görmek istediklerin, bakmak istediklerin, söylemek istemediklerin, bakamadıkların, söylediklerin, bakmadıkların, duymadıkların, hissettirdiklerin, duydukların, hissettiklerin, duymak istediklerin, söyleyemediklerin, hissettiremediklerin, hissetmek istediklerin, dinlemediklerin, duyamadıkların, dinlemek istediklerin, duymamak istediklerin, söylemediklerin, görmek istemediklerin, hissedemediklerin..

zaman geçiyor..

mp3 blonde redhead - 23

parya, papağan, hile

2009-05-09T16:57:00.009+03:00

dredg'in yeni albümü çıktı!
heyecan, heyecan..
Yorumlarımı yapacak kadar dinlemedim henüz. İlk izlenimim şu: Öncekiler kadar kapalı bir albüm değil, biraz daha ana akım işi sanki ama yine müzik zekalarını konuşturmuşlar. Dinleyelim de görelim, bakalım.

mp3 dredg - the pariah, the parrot, the delusion

kafayı bozduran şarkılar, vol. 6

2009-05-07T23:29:00.009+03:00

Bahar mahmurluğunu özlemişim. Yapacak yüzlerce iş var yine elbette; okunacak kitaplar, okunacak okumalar, girilecek sınavlar, girecek sınavlar, bitirilecek işler, görülecek arkadaşlar... Çoğu zevkli işler, mızmızlandığıma bakmayın. Ama bu mahmurlukla zerre iş yapmak istemiyor canım. Bir köşeye bıraksanız beni, sen burada üçü gün otur, hiç kalkma, böyle üç gün geçirmene izin veriyoruz deseler dünyanın en mutlu insanı olurum. Tamam, buraya kadar her şey çok normal. Normal bir insanın duyguları bunlar da diğeri nereden çıktı? Daha önce hiç tanışmamıştık kendisiyle, bu duygu bu kadar uzun süre nasıl olur da kalır? Tam tanımını yapamayacak olsam da tarifi az buçuk şöyle bu bence yeni duygunun: Hislerin uzun bir süre boyunca sabit ilerlemesi. Zaman ilerlerken hislere hiçbir etkide bulunmuyor. Bu sabit hisler de insanı üzgün hissettirmiyor; mutlu da hissettirmiyor ama mutluluğa daha yakın hissettiriyor. Bu sabitlik de neyin nesi? Duygularım nerede benim? Bu bilmediğim yeni duyguyla bir başıma kaldım. Ne yapacağım şimdi? Dengesiz olmamanın verdiği bilmemezlik ve bu yüzden gariplikle şahane saçmalıyorum bir kez daha. Evet, artık kafayı bozduran şarkılarımın yenisini hazırlayacak kafaya ulaşmışım.

Yeni toplama, insanı üç gün bıraktıklarında dinlenecek şarkılar. Dinleyip de içiniz açılmayacak. Ama kararmayacak da. Yine aynı sabit duygular devam edecek.

1. The American Analog Set - Magnificent Seventies
2. Modest Mouse - Ocean Breathes Salty
3. The Black Heart Procession - The Invitation
4. Sunset Rubdown - Stallion
5. Piano Magic - Your Ghost
6. The Dears - Meltdown in A Major
7. Ghinzu - Jet Sex
8. Calla - Tijerina
9. Blonde Redhead and Devastations - When the Roads Runs Out
10. The Cure - Apart
11. Portishead - The Rip
12. Jeff Buckley - Dream Brother
13. Joan as a Police Woman - Christobel
14. Keane - Bedshaped
15. Bat for Lashes - Trophy
16. Rufus Wainwright - Going to a Town
17. Noir Desir and Yann Tiersen - A Ton Etoile
18. Mi and L'au - I've Been Watching You
19. Tindersticks - Feel the Sun
20. Pink Floyd - Echoes

mp3 kafayı bozduran şarkılar, vol. 6 (pt. 1 - pt. 2)

insanlık öldü

2009-05-05T22:45:00.010+03:00

"Nihayet insanlık da öldü. Haber aldığımıza göre, uzun zamandır amansız bir hastalıkla pençeleşen insanlık, dün hayata gözlerini yummuştur. Bazı arkadaşlarımız önce bu habere inanmak istemememişler ve uzun süre, 'yahu insanlık öldü mü' diye mırıldanmaktan kendilerini alamamışlardır. Bu nedenle gazetelerinde, 'insanlık öldü mü' ya da 'insanlık ölür mü' biçiminde büyük başlıklar yayımlamakla yetinmişlerdir. Fakat acı haber kısa zamanda yayılmış ve gazetelere telefonlar, telgraflar yağmıştır; herkes insanlığın son durumunu öğrenmek istemiştir. Bazıları bu haberi bir kelime oyunu sanmışlarsa da, yapılan araştırmalar bu acı gerçeğin doğru olduğunu göstermiştir. Evet, insanlık artık aramızda yok. İnsanlıktan uzun süredir ümidini kesenler, ya da hayatlarında insanlığın hiç farkında olmayanlar bu haberi yadırgamamışlardır. Fakat, insanlık aleminin bu büyük kaybı, bir çok yürekte derin yaralar açmış ve onları ürkütücü bir karanlığa sürüklemiştir. O kadar ki bazıları artık insanlık olmadığına göre bir alemden de söz edilemeyeceğini ileri sürmeğe başlamışlardır. Bize göre, böyle geniş yorumlarda bulunmak için vakit henüz erkendir. İnsanlık artık aramızda dolaşmasa bile, hatırası gönüllerde her zaman yaşayacak ve çocuklarımız bizden, bir zamanlar insanlığın olduğunu, bizim gibi nefes alıp ıstırap çektiğini öğreneceklerdir. İnsanlığın güzel ve çekingen yüzünü ben de görür gibi oluyorum. Zavallı insanlık kendini belli etmeden sokaklarda dolaşır ve insanlık için birşeyler yapmağa çalışanları sevgiyle izlerdi. Bugün için insanlık ölmüşse de, onun ilkeleri akıllara durgunluk verecek bir canlılıkla aramızda yaşamağa devam edecektir. İnsanlıktan paylarını alamayanlar için o zaten bir ölüydü; onun bu kadar uzun yaşamasına şaşılıyordu. Yıllarca önce küçük bir kasabada dünyaya gelen insanlık, dünya savaşlarından birinde, çok rutubetli bir siperde göğsünü üşütmüş ve aylarca hasta yatmıştı. Bu olaydan sonra hastalığın izlerini bütün ömrünce ciğerlerinde taşıyan insanlık, önceki gece sabaha karşı nefes alamaz olmuş ve gösterilen bütün çabalara rağmen gün ağarırken doktorlar, insanlıktan ümitlerini kesmek zorunda kalmışlardır. Doğru dürüst bir tahsil görmeyen ve kendi kendini yetiştiren insanlık hiç evlenmemişti. Küçük yaşta öksüz kalan insanlığa doğru dürüst bi mirasta kalmamıştı; bu yüzden sıkıntılarla geçen hayatı boyunca insanlık, başkalarının yardımıyla geçinmeye çalışmıştı. insanlığın ölümüyle ülkemiz, boşluğu doldurulması mümkün olmayan bir değerini kaybetmiştir. Gazetemiz, insanlığın yakınlarına başsağlığı ve sonsuz sabırlar diler.

Not: Merhumun cenazesi, önce, uzun yıllar yaşamış olduğu Hürriyet Caddesinden geçirilecek ve ölümüne kadar içinde barındığı Ümit Apartmanı bodrum katında yapılacak kısa ve sade bir törenden sonra toprağa verilecektir."

Hikmet Benol

The Execution of Maximilian, Edouard Manet

mp3 quickspace - the mountain waltz

ha-ha!

2009-05-04T21:52:00.012+03:00

Hikmet Benol, her şeyi önceden düşünmeliydi, her şeyi hesaplamalıydı. Bütün olasılıkları hesaplamalıydı, bütün teknikleri bilmeliydi ki oyun sırasında yanlış yapmasındı. Kötü düşünmemeliydi ki başına kötü şeyler gelmesindi. Hayatım sürekli bir oyundan ibaretti. Bununla birlikte, prova başlayınca her şeyi unutuyordu; ikinci piyesteki oldukça uzun olan rolüne kaptırıyordu kendimi. Sonra kısa bir ara verilince, uyanıyordu. Bu yüzden insanlığa öfkeleniyordu çünkü bütün gücüne rağmen oyuna geliyordu. Sonunda, kendi oyununu, bütün bu oyunların dışında ve gerçek olarak yaşamaya karar vermişti ama oyunları hiçbir zaman istediği gibi oynayamadı.

Sanki Sevgi Come Here'ı söylüyordu Hikmet'e, Bilge de Soul to Feet'i..

There's a wind that blows in from the north,
And it says that loving takes its course.
Come here. Come here.
No I'm not impossible to touch,
I have never wanted you so much.
Come here. Come here.
Have I never laid down by your side?
Baby, let's forget about this pride.
Come here. Come here.
Well, I'm in no hurry.
You don't have to run away this time.
I know that you're timid,
but it's gonna be all right this time.

Sevgi ile sevgisiz..

mp3 kath bloom - come here

You only stop talking
When you're sleeping
There's got to be something wrong
With your past

I can't talk if i'm thinking
I'm not gonna move so fast

Is your life so exciting
You have to tell everyone you meet
Try to make it so enticing
You wear your soul out to your feet
Always leave before them
You want them to think
You've got so much to do
Maybe they're not thinking of you

If you would shut up
Someone could save you
Manipulate everything
And that's how i love you

Is your life so exciting
You have to tell everyone you meet
Try to make it so enticing
You wear your soul out to your feet
Always leave before them
You want them to think
You've got so much to do
Maybe they're not thinking of you

Is your life so exciting
You have to tell everyone you meet
Try to make it so enticing
You wear your soul out to your feet
Always leave before them
You want them to think
You've got so much to do
Maybe they're not thinking of you

If you would shut up
Someone could save you
Manipulate everything
And that's how i love you

Bilge ile bilgesiz..

mp3 kathryn williams - soul to feet

"yoruldum albayım. yoruldum, yoruldum, yoruldum."

wrong

2009-05-03T00:29:00.007+03:00

İşte depeche mode'un son albümü sounds of the universe'ten çıkan ilk single' wrong'un klibi. İçimden bir ses bu adamların artık başka şeyler yapması gerektiğini söylüyor. Diğer ses de aynı şeyi yapsalar da hep farklılar ki diyor. Bugüne kadar hep ikinci sesime güvendim, haklı çıktım.

Bir şeyler yanlış ama ne??

mp3 depeche mode - wrong

kim bu adamlar?

2009-05-01T21:25:00.008+03:00

Bugün haberlerde gördüklerimiz sizi de benim kadar şaşırtmıyor mu? Bugün 1 Mayıs İşçi Bayramı. Bayram dediklerine bakmayın, hiç bayram havası yoktu... yine...

Nerede yaşıyoruz biz? Nasıl insanlar bunlar? Kim bu insanlar?

Just a perfect day! Feed animals in the zoo and then later, a movie, too. And then home.. Oh, it's such a perfect day! I'm glad I spend it with you! You just keep me hanging on..

mp3 Liz Durrett - Perfect Day

10

2009-04-29T01:45:00.007+03:00

sayılar çok şahane şeyler değil midir? onları toplarsın, çıkarırsın, çarparsın bölersin, onlara anlamlar yüklersin, onlarla oyunlar oynarsın, batıl inançlarını körüklersin.. sayı görmeye dayanamam, hemen başlarım oyunlara. sayı yoksa etrafta, saymaya başlarım. tek sayıları pek sevmem, çift sayılara bayılırım. hele 10'a hayranım! 1 ve 0 yan yana.. pek sevmediğim tek sayıların en mükemmeli 1 ve onsuz olmaz, onla olmaz 0.. bundan güzel şey var mı? işte size, benim güzel itirafım.. sayılara karşı zaafım var, ne yapayım?

kanımca, işin ilginç kısmı bunu kimsenin bilmiyor olduğunu düşünmem. ama az önce kuzenim ben kalorifer peteğine uzun uzun bakarken "kaç tane varmış?" diye sorunca anladım ki bu kimsenin farkında olmadığını düşündüğüm oyunlarım bile birileri tarafından biliniyor (cevap: 23). insanın zaafları yüzüne bu kadar vurulmaz, ayıp.

şimdi tahmin edin, ben neden bu şarkıyı koydum bu yazının altına?

mp3 arctic monkeys - 505

eylem, şiddet, korku

2009-04-08T00:02:00.022+03:00

Bir film festivaline sınav mualefeti nedeniyle gidemeyecek olmanın üzüntüsü içimdeyken ani ve mutlu edici bir kararla pazar günü der baader-meinhof komplex filmine gittim. Film olayların yanlış aksettirildiği gerekçesiyle çok eleştiriliyor. RAF üyelerinin mitleştirilmemesi için çekildiği iddia edilen bu filmi izlediğimde tam tersi örgütün idealizminin idrak edilmesinde ve dönemin sorunlarının farkına varılmasında çok başarılı bir etkisi oluyor. Belgesel değil, bir kurgu olduğunu aklımızın bir köşesinde barındırınca film bitiminde örgüt üyelerinin haklılığının filmde bolca üzerinde durulduğunu görebiliyorsunuz. Örgüt, Alman faşizmine, Amerikan emperyalizmine, polis devletinde yaşıyor olmaya, haksızlığa dayanamıyorlardı. Haklıydılar. Gördükleri muamele, yaşadıkları dönemin olayları tahammül edilebilir şeyler değildi. Alman 68 kuşağının inandığı bir şey vardı, bunun peşinden gidiyordu. Bu yüzden yaptığı eylemlerin haklı gerekçeleri vardı ve bu eylemlerin kendi içinde belli bir tutarlılığı vardı.

Pazartesi günü Boğaziçi Üniversitesi İşletme ve Ekonomi Kulübü'nün odasını basıp insanlara saldırdılar, ortalığı birbirine kattılar. Bilgisayarları kırdılar, elektrikli ısıtıcıyla insanlara vurdular, başlarında ayna kırmaya kalktılar. Haklı nedenlerle ve doğru amaçlarla eylemler yapılmalıdır ama şiddet uygulamanın hiçbir getirisi olmayacağını da kabul etmek gerekiyor. Şiddet uygulanan tarafta olmak bütün dengeleri değiştiriyor. Evet, sesi duyurmak için tepki çekmek gerekiyor ve bir şeylere zarar vermek, tepki doğuracak en büyük olaylardan biri. Ama bir öğrenci kulübüne saldırı düzenlemenin ne kendi içinde bir tutarlılığı ne de haklı gerekçesi olabilir. Kendi emeklerinden başka hiçbir emeğe saygı göstermeyen, büyük konuşup küçük oyanayan, büyük olaylar karşısında konuştukları ölçüde tepki gösteremeyen, amaçlarının aksi yönde hareket eden, inandıklarını söyledikleri ideolojilerle çelişen, insanları düşünmeden yargılayan ve haksızlık yapan bu insanlara tahammül etmek mümkün değil.

Öğrencisine saldırıldığı için ortalığa ayağa kaldıracağına saldırıya uğrayan öğrencisini suçlu bulan üniversite yönetimini anlamak ise hiç mümkün değil.

Şiddet, hiçbir şeyin çözümü olamaz. Şiddete şiddetle karşılık vermekten daha aşağılık bir durum olamaz.

Olaylara bulaşmadıklarında başlarına bir şey gelmeyeceğini düşünenlerin başlarına bir şey geldiğinde bile susup kalmaları büyük sorumsuzluktur.

Korkuyorum. Bu tutarsızlık, bu rezalet, bu saçmalık hiçbir zaman dinmeyecek ve ben çok korkuyorum.

mp3 explosions in the sky - it's natural to be afraid

black cab: chapter fourty-two

2009-03-23T23:35:00.015+02:00

you go on ahead

biz neden deli değiliz?

mp3 sunset rubdown - trumpet, trumpet! toot! toot!

sadness of life

2009-02-21T15:27:00.012+02:00

Mp3 player'ım açılırken "every moment has it's music" diyor. Kesinlikle katılıyorum. Her anın bir müziği var... Ama gördüm ki o anların sadece müziği yok; tadı da var, kokusu da, görüntüsü de... Hele bir de hissettirdikleri var ki... Ve bütün bunlar dünyanın diğer ucundan geliyormuş!

then it turned down down my feet
and the buildings and trees live with the wind
left me standing now i'm sadness of life
i'm screaming down the wire to find you

the other side of the world
is an island, that she part from one
and i know this place
i know this place...

mp3 tindersticks - the other side of the world

kafayı bozduran şarkılar, vol. 5

2009-02-12T01:58:00.012+02:00

Üf, ne biçim kış bu? Doğru düzgün kar yüzü göremedik bu sene bir türlü. Üstüne üstlük karın hiç de niyeti yok yağmaya. Kızmaya başladım. Hele bulutsuz gökyüzünden yağmur damlalarının düştüğünü görmüş halimle hiç beğenmedim bu kışı, hiç!

Kış dediğin tutarlı olma mevsimidir. Kar yağar, bir hafta evde kalırsın. Yağmur yağar donuna kadar ıslanırsın ama o kadar. Hava buz gibi olur, iliklerine kadar üşürsün kış boyunca... Bu seneki kış ise gördüğüm en dengesiz kıştı! Saat 1'de güneş gözlüğü mü taksam diye düşündürecek bir güneş vardı, iki saat sonra ise sucuk vaziyetine düşüren yağmur... Bu ne yaman çelişki? Bu nasıl bir dengesizlik? Eskiden ne güzel, diğer mevsimlerin dengesizliğini kış mevsiminin huzuruyla, tutarlılığıyla dengeliyorduk. Şimdi ne olacak? Bu dengesiz halimizle nasıl katlanacaz baharın dengesizliğine?

Bu sene en gıcık olduğum şey de mimozaların erken açması oldu. Zavallı ağaçlar, sıcaklığın 20 dereceleri bulduğu günleri peş peşe görünce bahar geldi sandı. Önce belli belirsiz kokularını yaydılar, sonra ufak ufak sararmaya başladı dalları... Bütün bahçeyi saran kokusuyla baharı hissettirdiler. Ama ertesi gün yağmur yağdı! Şimdi hiç gelmiyor burnuma mimoza kokusu... En büyük korkum da baharı mimozaların kokusu olmadan geçirme ihtimali. Ne yaparız?

Bu toplama erken açan mimozaların olsun...

1. Andy Yorke - Simple

2. Deerhunter - Agoraphobia

3. The Dears - Missiles

4. Elefant - My Apology

5. R.E.M. - I'll Take the Rain

6. Jack - 3 O'clock in the Morning

7. King Crimson - One Time

8. Mogwai - Take Me Somewhere Nice

9. The Black Heart Procession - It's a Crime I Never Told You about the Diamonds in Your Arms

10. Beck - Lost Cause

11. Kathryn Williams - Soul th Feet

12. Unbelievable Truth - Dune Sea

13. Tindersticks - Yesterdays Tomorrows

14. Antony and the Johnsons - Bird Gerhl

15. Arid - Me and My Melody

16. Jeff Buckley - Last Goodbye

17. Arcade Fire - Old Flame

18. Songs: Ohia - The Black Crow

mp3 kafayı bozduran şarkılar, vol. 5

maybe i'm just too young

2009-01-31T20:21:00.012+02:00

Bazen bir adam kaptırır kendini
Kendi eğlencesine bakarken.
Ve kördür, acizdir verdiği hasarı görmekten.
Bazen bir adam uyanıp görmelidir
Kimsesi olmadığını gerçekten...

Tutunmak için çok genç
Kaçıp kurtulmak için çok yaşlıyım...

mp3 jeff buckley - lover, you should've come over

ölüm coşkusu

2009-01-31T03:55:00.006+02:00

Konuşuyor. Hep konuşuyor. Hiç durmadan konuşuyor. Hep konuşuyor. Konuşuyor. Sürekli konuşuyor. Hep konuşuyor. Sadece konuşuyor. Hiç durmadan konuşuyor.

Acaba gözlerimi kapatsam konuşmayı bırakır mı? Hayır, nafile. Durmadan konuşuyor. “Sen yaptın!” Hep konuşuyor. “Her şeyi sen yaptın!” Hiç durmadan konuşuyor. “Hepsi senin suçun!” Sürekli konuşuyor. “Keşke giden sen olsaydın!” Hiç susmuyor.

Sustu! İşte, özlediğim sessizlik! Ahah!

Gözlerimi açınca devam edecek mi acaba konuşmaya? On... Bir daha hiç konuşmasın istiyorum. Dokuz... Korkuyorum. Sekiz... Çok sessiz. Yedi... O da konuşmaktan mı yoruldu? Altı... Mümkün değil. Beş... O sesi bir daha duymaya dayanamam. Dört... Keşke bir daha hiç konuşmasa. Üç... Söylediklerine dayanamıyorum artık. İki... Hele o sesinin tonuna hiç! Bir... Sakın konuşma! Sıfır...

Ben yatıyor muydum? Yıldızlar... yıldızlar ne kadar da net! İyi de nasıl görüyorum ki yıldızları, evin salonundaydık az önce? Bu elimin altındaki de ne? Kar bu! Aman Tanrım, kar yağıyor! Ahaha, bembeyaz olmuş her yer! Evet, işte özlediğim ses! Karın yere dokunurken çıkardığı sesin güzelliğine bakın... İncecik, sakin, sessiz... İnsanın kulağına gelen tek şey huzur. Huzuru duyuyorum, ellerimin içinde, ağzımda, dilimde, yanaklarımda... Ah, bu coşku!

Kimse yok. Nerede bu insanlar? Ben neredeyim ki?

Etrafta hiçbir şey yok. Bir iki beyaz tepecik. Onların da ne olduğunu anlamıyorum. İleride bir karaltı mı var? Ahaha! Belime kadar kar var, yürümek ne kadar da zor! Bu karaltı çok büyük. Ah, bu da ne? Elimin arasından balık mı geçti? İşte orada! Evet, evet, balık bu! Bembeyaz karların üzerinde kıpkırmızı bir balık! Nasıl nefes alıyor? Nereye gidiyor? Dur, bekle beni! Hey, sen! Senin suya girmen gerek hemen! Gel buraya diyorum! İşte, yakaladım seni! Sen... sen nefes alamıyorsun! Ne yapacağız, nereye götüreceğim seni? Nereden geldin buraya? Karaltı! Tabii ya, deniz bu! Merak etme, yetiştireceğim seni denize. Dur, bırakma kendini, çok yaklaştık. Lütfen vazgeçme, yaşamından sakın vazgeçme...

Oh, yüzebiliyorsun hala... çok korkuttun beni. Ne? Ben de mi geleyim seninle? Ama kar yağıyor nasıl geleyim, donarım bu soğukta denizde. İyi de, hava sıcak! Bu nasıl olur? Dur, bekle beni, geliyorum!

Nerede bu balık? Hadi ama denizin ortasında kaybolmaktan hiç hoşlanmıyorum. Heh, işte oradasın! Demek bekliyordun beni, ne kadar iyisin! Nereye gidiyoruz? Tamam, sustum. Ama yavaş git biraz, ben senin kadar yetenekli değilim deniz altında yüzmek konusunda. Hoş, nefesimin de yetmemesi gerek ama hiç zorlanmıyorum şu an. Hey, o da ne? Sarı bir kurdele mi o? Bu kurdele nereye gidiyor? Bulutlara mı? Balık, sen benimle dalga mı geçiyorsun? Denizin içinden bulutlara nasıl gidilir ki? Yeterince hızlı gidersem gidebilirim demek! Pekala, gidiyorum. Bulutları göremezsem, seni görmeye geleceğim geri.

Yeterince hızlı gidersem gidebilirmişim bulutlara... Bir balığın sözüne nasıl güvenebildim! Yeterince hız ne ki? Bu yeterli değil mi? Ne zamandır son gücümle koşuyorum bu kurdele üzerinde, ne değişti? Suyun içindeyim işte hala. Yalnız, suyun rengi yok derlerdi, neden beyazlamaya başladı bu? Yoğunluğu da azaldı sanki... İleriyi de göremiyorum artık... Ahah, bulut bu! İnanmıyorum, balık haklıymış! Bulutların içindeyim resmen! Ama bu yumuşacık! Çocukken izlemeye doyamadığım bulutların şekillerini artık kendim verebilirim! Hahaha! Acaba buradan aşağısı nasıl görünüyor? Bulutlar, siz şöyle biraz kenara çekilin, bakayım. Hah evet, şöyle biraz aralanın. İyice çekilin yahu, aşağıya bakacağım. Tamam, şimdi oldu. O da ne! Bu... bu gökkuşağı! Ama nasıl olur? Hani gökkuşağını yakalamak imkansızdı? İşte, şimdi tam altımda duruyor. Elimi uzatsam kırmızıya değeceğim sanki... Ah, gökkuşağının içinden geçmek ne kadar da güzel olurdu! Neden geçmiyorum ki? Bu fırsatı bir daha nerede bulacağım? Tamam, atlıyorum. Hadi, yapabilirsin! Hadi, biraz cesaret! Bir, iki, üç, dört...

kırmızı... turuncu... sarı... yeşil... turkuaz... mavi... mor...

Köşe başındaki kemancıya takılmıştı gözü. Uzaktan kadının çığlığı duyuldu. Yine o ses... Ağzında kırmızı bir sıcaklık... Kemancı birden kemanına yöneldi. Çok tanıdık geliyordu ona kemancının çaldığı. Karlardan geliyordu; yıldızlardan, denizden, bulutlardan, gökkuşağından geliyordu bu melodi. Kimse yoktu sokakta. Kadının çığlığı duyuldu uzaktan. Kemancının çaldığı çok tanıdık geliyordu ona. Huzur, iyi ve güzel... Ah, bu coşku! Bu... bu, ölüm coşkusu...

mp3 tom waits - russian dance

unrelated

2009-01-28T01:05:00.009+02:00

her zaman, burada ve sapasağlam...

mp3 all angels gone - unrelated

kafayı bozduran şarkılar, vol. 4

2008-12-21T23:35:00.013+02:00

Bugünlerde eksikliğini hissettiğim iki şey var: çare ve zaman. Bir noktadan sonra tamamiyle kendi akışına bırakılan zaman bu akıntıda çareyi de alıp götürmekte. Geriye kalan çaresizlik ve zamansızlık ise hüküm sürmenin tadını çıkarıyorlar, insanların ruhlarını yok ediyorlar. İnsanlar onlara itaat ediyorlar. Peşlerinden koşturuyor; ulaşamadıklarında zamansızlıklarını bahane ediyorlar, çaresizlikleriyle avunuyorlar.

Ben de çaresizce müzik dinliyorum her zaman...

1. Elefant - Brasil
2. Sakin - Bu Defa
3. Blonde Redhead - Elephant Woman
4. The Organ - Steven Smith
5. Howling Bells - Blessed Night
6. Radiohead - Knives Out
7. I am Kloot - From Your Favourite Sky
8. The Dears - Bandwagooners
9. Cinerama - Lollobrigida
10. Calla - Defenses Down
11. The Black Heart Procession - Release My Heart
12. The Arcade Fire - My Heart is an Apple

mp3 kafayı bozduran şarkılar, vol. 4

basit son

2008-09-25T05:04:00.012+03:00

Hiç bitmesin istedin duygularını, hayallerini, anlarını... Bir an, tek bir an gelir ve o anda hiç bitmeyeceğini sandığın duygular da seni terk etmeye başlar. Onlar giderken de keşke hiç gitmeseydi dersin. Geriye kalansa koca bir boşluk... Anı denen koca bir boşluk...

Fotoğraflar? Geçmişten gelen kokular? O anı hatırlatan melodiler? O an hatırlanınca dökülen tek damla gözyaşı? Hepsi kocaman boşluğun bir parçası...

mp3 opeth - ending credits

kafayı bozduran şarkılar, vol. 3

2008-08-19T23:08:00.016+03:00

Evet, yine uzun süre aradan sonra hazırlanan bir toplama daha... Yine dönemime ait şarkıları biraraya getirdim. Son dönemimim süper buluşunu buraya da yazayım: Konuşmak zor zanaat! Her zaman değil; nerede iyi bildiğin bir şey hakkında konuşuyorsan, nerede hava atacaksan, nerede dedikodu yapacaksan, nerede başkalarına suçu atacaksan ve hatta nerede yalan söyleyeceksen gayet de kolay ağzından kelimelerin sıra sıra dökülmesi. Gel gör ki muallakta kaldığın, ne diyeceğine beyninle değil de kalbinle karar vereceğin, içine günlerce dert ettiğin ve her gece yatağa yattığın zaman aklına geldiğinde uykularının kaçtığı şeyleri gün ışığına çıkaracağın, özür dileyeceğin ve hatta salt gerçekleri söyleyeceğin zaman tek kelime etmek bin yılın en zor olayı haline dönüşüveriyor. Hele genel olarak yüreksiz bir insansan hareket de etmiyorsun, kalıyorsun öylece hep aynı yerde. Ne duygularında değişiklik oluyor ne de olayların seyrinde. Eğer konuşacak gücü bulamıyorsan olayların senin dışında gelişmesine de izin vermekten başka çaren yok. İşte bu oluyor insana en çok koyan.

Sadece kendine duyurabildiğin imdat çığlıklarından kaçabilmek için müziğin sesini sonuna kadar açmak gerekiyor bazen. Dinlediğin şarkılar söylemek istediğini anlatıyor olduğunu görünce de söylemiş kadar oluyorsun hayalinde. Gerçekte ise ancak "Konuşursam gözyaşlarım beni boğacak" diyebiliyorsun. O zaman şarkılarla konuşalım hep. Şarkılar anlatsın bizi, bize, hepimize.

1. Blonde Redhead - For the Damaged Coda
2. 16 Horsepower - Neck on the New Blade
3. Islands - In the Rushes
4. Peyk - Suluşaka
5. Starsailor - Poor Misguided Fool
6. Elefant - Sunlight Makes Me Paranoid
7. The Dears - There Goes My Outfit
8. The Dø - On My Shoulders
9. The Arcade Fire - My Body is a Cage
10. Placebo - Protect Me from What I Want
11. Interpol - The New
12. Calla - Stand Paralyzed
13. Opeth - Credence
14. Radiohead - I Will (Los Angeles Version)
15. Jay Jay Johanson - Far Away
16. A Silver Mt. Zion - Movie [Never Made]
17. Nick Cave & The Bad Seeds - And No More Shall We Part
18. Blonde Redhead - For the Damaged

mp3 kafayı bozduran şarkılar, vol. 3

hortumdaki gökkuşağı

2008-08-16T15:01:00.016+03:00

“…biliyor musun, bütün bu saçmalıklara rağmen yine de çocukluğumu sihirli bir dönem olarak hatırlarım. Gerçekten. Annemin bana ilk kez ölümden bahsedişini hatırlıyorum da… Büyük büyükannem yeni ölmüştü. Bütün aile cenaze için Florida’ya gitmiştik. Üç-üç buçuk yaşlarındaydım. Neyse, arka bahçede oyun oynuyordum. Ablam bana bahçe hortumunu belli bir şekilde tutup güneşe doğru fışkırtırsam gökkuşağı yapabileceğimi yeni öğretmişti. İşte ben bunu yaparken su damlalarının buğusu içinden büyükannemi görebiliyordum. Orada duruyor ve bana gülümsüyordu. Ben de hortumu uzun süre aynı şekilde tutup ona baktım. Sonunda hortumun başını bırakıverdim. Sonra hortum elimden düştü ve büyükannem yok oldu. Hemen içeri koşup bunu annemle babama anlattım. Onlar da beni karşılarına oturtup ölenleri bir daha göremeyeceğimiz ve bunu benim hayal ettiğim konusunda bir nutuk çektiler. Ama ben gördüğüm şeyi biliyordum. Bunu gördüğüme çok memnundum. Yani o zamandan beri böyle bir şey görmedim. Ama bilmiyorum. Her şeyin ne kadar muğlak olduğunu öğrenmemi sağladı bu. Ölümün bile…”

Sanıyorum seni en çok üzen film nedir diye sorsalar before sunrise'ı söylerim. Richard Linklater'ın filminin üzerinde yaratığı üzüntü anlık değil, zamana yayılmış durumda. Her söylenenin ayrı bi' etkisi olmuştur düşüncelerimde. Durakta otobüs beklerken arkaya bakmalar, anlık duygulara inanmalar, küçük şeyler en ince ayrıntısına kadar anlatıldığında dinleyenin önenmseyeceğini sanmalar, oynanan ufak oyunlar, başkalarının da bu oyunları oynayacağını beklemeler... hep bu film yüzünden...

İlk filmden 9 yıl aradan sonra ilk karşılaşmalarını konu alan before sunset'in yarattığı etki ilk film kadar olmasa da öyle bir filmin devamını izliyor olmaktan kaynaklanan bir heyecan oluyor insanda. Belki ilk film gibi değil ama bu filmin de üzme kat sayısı oldukça fazla. Birbirlerinden çok uzak olsalar da birbirlerini hiç unutmadıklarını, birbirlerinin gözlerinin içine hala hiç çekinmeden bakabildiklerini, birbirlerine şarkı ve kitap yazacak kadar düşündüklerini izlemek... Risk alabilmek, hayattan vazgeçmeyi göze alabilmek... hep bu film yüzünden...

Bu şarkı ilk dinlendiğinde hissedilen duygular sırf bu filmler yüzünden...

mp3 devendra banhart - a ribbon

şarkı ol!

2008-07-04T04:30:00.017+03:00

Bazen boşuna yaşadığımızı hissediyorum. Böyle bir şarkı olamadıktan sonra neden yaşıyoruz ki biz? morphine öyle bir şarkı yapmış ki insanın içinden şarkıyı dinlerken "ben bu şarkı olmak istiyorum!" demek geliyor. Yaklaşık 3 saat önce dinledim ilk kez ve orada kaldım. the saddest song, adının hakkını veriyor ve bir anda en üzücü şarkı olabiliyor, insanı en üzgün moda sokabiliyor. Hatta biraz sakat günler yaşıyorsanız şarkıyı dinlemenizi şiddetle öneriyorum. Dinleyin, şarkının ve bu duyguların tadını çıkarın.

Aslında şu yazıyı yazmaya oturmadan önceki yarım saat boyunca kendime küfretmekle meşguldüm. Böyle bir grubu daha önce nasıl olur da hiç duymamış olabilirim? Bu şarkıyı duyduktan sonra büyük bir merakla ufaktan bir araştırma yaptım kendileri hakkında. Oldukça etkileyici şeyler yazıyor. Öyle ki diğer şarkılarını dinlemeden onlara da hayran oldum sanırım. Bu arada okuduklarım arasında ilginç bir bilgi var: Solistimiz mark sandman sahnede ölmüş. Ya da şarkı olmuş..

...I crash in the night two worlds collide
But when two worlds collide no one survives no one survives and
The reddest of reds the bluest of blues
The saddest of songs I'll sing for you and
My biggest fear is if I let you go
You'll come and get me in my sleep...

mp3 morphine - the saddest song

ah, bu şarkıların gözü kör olsun!

2008-06-27T00:13:00.005+03:00

İnsanın kendi üzerinde çeşitli deneyler ve gözlemler yapıyor olması çok garip bir duygu. Ama okuduklarımın sonucu olarak sürekli "insan" üzerine düşünür oldum. Ve evet, düz mantık zincirini kurunca benim kendi üzerime bolca, fazlaca, gereğinden fazla, belki de gereksiz yere düşünüyor olduğumu fark ettim. Hoş değil, ama engellenebilen bir şey de değil.

İşte müthiş gözlemlerim sonucu fark ettim ki benim bir şeyler yazabiliyor olmam için boş bir insan olmam gerekiyormuş. Hani derler ya "ilham perileri yoğun duyguların yaşandığı dönemde gelir" diye... Yok, bende ters tepiyor bu genelleme. Şu son bir haftadır yazmıyorsam, nedeni yoğun olmam değil, boş boş oturup da tek kelime yazamamış olmamdan kaynaklanıyor. Sonra tabii darlandım, neden yazamıyorum diye. Döndüm dolaştım; buldum ki benim duygusal hayatımda birtakım gelişmeler var ve bu beni acayip kilitliyor.

Ama şarkılar sağ olsun, geri dönüş yapabiliyorum hayata. Nasıl oluyor bilmiyorum da her dönemim için cuk oturan şarkıyı/şarkıları bulabiliyorum. "Bu şarkılar da olmasa"yla başlayıp "Ah, bu şarkıların gözü kör olsun"a kadar varabilecek bir efkarlanma potansiyelim var ve kendimi zor tutuyorum. O yüzden kısa kesip bu dönemin şarkılarının sahibini takdim ediyorum: pinhani. Yeni albümler zaman beklemez'den iki şarkı, benim yaşadıklarımın ve hissettiklerimin benzerinin başka yerlerde ve zamanlarda başkaları tarafından da yaşanmış olduğunu hissettiriyor.

Bir şeyler söyleyebilseydim, onlar bu şarkıların sözleri olurdu herhalde.

mp3 pinhani - sevmekten usanmam
mp3 pinhani - ne güzel güldün

22

2008-06-07T02:32:00.010+03:00

I can't believe the things you say..
tell me,
tell me,
tell me the lies..

mp3 the dears - 22: the death of all romance

bayalnızağaç

2008-05-25T16:00:00.012+03:00

Bir kız vardı, beyaz elbise giyerdi. Kimseyle konuşmazdı. Kendine ait bir dünyasının olduğunu sanırdı. Kendisinden başka kimsenin yaşamadığı bir dünya. Sadece onun istediği renklerin olduğu, onun istediği duyguların hissedildiği bir dünya... Hep güneş doğmadan önceki saatlerde geçen, güneşin hiç görünmediği; ama hiç karanlık olmayan bir dünya. Bazıları o dünyanın kapılarından içeri girmeyi başardı; ama kimse orada uzun süreli barınamadı. İnatçı kız, kimselerin o dünyada yaşamasına izin vermedi. Kaçamak girmeye çalışanları kovdu, yanlışlıkla girenlere kapıyı gösterdi.

Uyuyamadığı gecelerde beyaz elbisesini giyip ormana gider, boyunun erişmediği dallara uzanmaya çalışırdı. Bir gün çok uzaklara gitti, daha önce gitmeye korktuğu yerlere... Gittikçe daha çok dal, daha çok yaprak görüyordu. Sarı, yeşil, kırmızı yapraklar... Her adımında daha da mutlu oluyor, bu dünyada içeride gördüklerinin aynısını görebileceği umuduyla adımlarını hızlandırıyordu. Neden sonra, ağaçlar azalmaya başladı. Sağ tarafında güneşin çıkmakta olduğunu fark etti. Etrafı tamamen boşalmıştı, sadece dizine kadar gelen yeşil otlar vardı. Uzakta ise küçük bir ağaç gördü. Yıllardır hep uzandığı ama hiç yetişemediği ağaç dallarını düşündü. İlk defa boyunun yetişebileceği uzunlukta dalları olan bir ağaç görüyordu. O ana kadar hayalini kurduğu oyunları oynayabilecekti artık; ağacın dalları arasında gezebilecek, en tepesine varabilecekti ağacın.

Ağacın yanına gitti. Bütün istedikleri orada duruyordu işte. Tek bir hareket onu kendi dünyasındaki hayalini kurduğu mutluluğa ulaştıracaktı. Güneşin ilk ışıkları görünmeye başlamıştı. Elini ağacın dalına uzattı. Tam dala dokunacakken elini geri çekti. Güneş bir ışınını kızın gözüne attı. Kız birden kendine geldi. Bunu yapamayacaktı... O dalları tuttuğu anda kendi dünyasındaki duyguların dışarı akacağını düşündü. Onların bu dünyaya çıkmasına izin veremezdi, güneşi görmelerine izin veremezdi. Hızla uzaklaştı oradan, evine gitti. Yatağına girip, yorganı başının üstüne çekti.

Tek görmek istediği kendi dünyasıydı. Saatlerce kendi dünyasının sokaklarında gezdi, parklarda dolandı. Sarı bulutların üzerinden kahverengi denizi izledi, kafasını kaldırıp yeşil yıldızlarla konuştu. Yıldızlardan güneşin gönderdiği masalları dinledi. Yere inip yürümeye başladı. Saatlerce yürüdü. Yürüdükçe içeride o güne kadar görmediği şeyleri görmeye başladı. Ağaçların turuncu yaprakları olduğunu gördü ilk defa, mor meyvelerinden yedi. Tadının ekşi olduğunu görünce atıverdi mor meyveyi elinden. İlk defa bu dünyada hoşuna gitmeyen bir şey olmuştu. Dünyasında siyah, gözyaşı, acı, gri, keder vardı; ama daha önce hiçbir şeyin hoşuna gitmediği olmamıştı kendi dünyasında. Nereden geliyordu bu duygu? Neden geliyordu? Oturdu turuncu ağacın altına, mor meyveleri izleyerek düşündü saatlerce. Sonunda bunun bir kontrol kaybı olduğuna karar verip bir mor meyve daha kopardı turuncu ağacın dalında. Bu sefer o güne kadar hissetmediği güzellikte bir tat hissetti ağzında. Verdiği mutluluk da cabası...

Beyaz elbisesinin ceplerini mor meyvelerle doldurup turuncu ağaçlı ormandan çıkmaya karar verdi. Son ağacı da geçince gözlerine inanamadı. O geceki görüntü... Sağ tarafına baktı, güneş doğmak üzereydi, etrafı tamamen boşalmıştı. Tek gördüğü dizine kadar gelen yeşil otlardı. Endişeyle uzağa doğru baktı. İşte, o ağaç da oradaydı. Daha önce hiç dışarıdakiyle içeridekinin aynı olduğunu görmemişti. Ağacın yanına gitti. Bu sefer ağacın dallarını yakalamamak için bir nedeni yoktu. Büyük bir heyecanla elini uzattı; ama nafile, ağacın dallarına bir türlü ulaşamıyordu. Atladı, zıpladı, tırmanmaya çalıştı; ama başaramadı. Ağaç ne kadar yakında gözüküyorsa yakalamak için uzandığında o kadar uzaklaşıyordu. Sonunda vazgeçti uğraşından. Kendi dünyasında hiç hayal kırıklığına uğramamıştı. Bu hayal kırıklığı dışarıdakilerden bile daha büyüktü hem. Kendi dünyası tarafından kandırılıyor olduğunu fark ettirecek büyüklükteydi yaşattığı duygular. Gözünden bir damla yaş düştü yere, toprağı ıslattı. Her şey bir anda yok oldu.

Artık ne kendi dünyasına gidiyordu ne de o ağacın yanına. Zaten çoktan anlamıştı o ağacı dış dünyada gördüğü zaman iç dünyasından, iç dünyasında gördüğü zaman dış dünyadan gelme olduğunu. Hayal kırıklıklarından, aldatmalardan, kandırmalardan, hüzün kırıntılarından, mutluluk balonlarından geriye kocaman bir hiç kalmıştı kalbinde. Güneşin doğuşunu izlerken beyaz elbisesinin cebinden mor meyveyi çıkardı, güneşten gelen ilk ışığa fırlattı. Rüzgara döndü yüzünü. Tek hissetiği hiçbir şey hissedemediğiydi.

mp3 grandaddy - so you'll aim toward the sky

görkemli uyku

2008-05-22T01:29:00.009+03:00

İnsanlar yavaşladı! Resmen yavaşladı. Çok ciddiyim. Herkes ağır ağır haraket ediyor artık. Işıklardan karşıya geçenler, vapura yetişmeye çalışanlar, köpekten kaçanlar, yemek yiyenler, su içenler, konuşanlar, ders verenler, ders alanlar, gülenler, kafayı sallayanlar, ellerini kaldıranlar... hepsi! Ne oldu bu insanlara? Ya bana ne oldu? Neden bu kadar uzun sürede ilerliyor kalemim kağıdın üzerinde? Düşünemiyorum bile! Kelimeler ağzımdan yavaşça dökülüyor. Bazıları sırasını beklerken kendini imha ediyor, hiç çıkmıyor ağızdan... Göz kapaklarım kapanmayı da açılmayı da unutmuş sanki; ne aşağıda ne yukarıda, yarı açık durumda sabit konumda.

Saatin saniye göstergesine takılıyor gözüm. Bu kadar uzun muydu bir saniye? Tik... Sonunda bir tık ilerleyebildi. Bu bir yanılgı mıydı yoksa? Bir sonraki saniyeyi bekliyorum, bekliyorum, hala bekliyorum... Tak! Saatin pili mi bitiyor acaba? Yoo, görebildiğim diğer iki saatte de aynı açıda duruyor akreple yelkovan. Tik... Tak! Zaman yavaşladı!

Tek istediğim uyumak... Tek yapabildiğim uyumak... Uyku bütün görkemiyle beni çağırıyor.

mp3 calla - sleep in splendor

kafayı bozduran şarkılar, vol. 2

2008-05-14T23:59:00.010+03:00

Yine bahar, yine ilginç havalar... Kışın soğuğundan kurtulmanın sevinci ve yazın geleceğinin üzüntüsüyle bir açan bir kapatan havaya lanet eder durur insan. Yine de lahana gibi giyinmeyi de özlemişim doğrusu. Gün içinde 3 mevsimi yaşamak da bir zevk. Değişken hava hali ruhları da etkiliyor haliyle. Kışın sakin sessiz ruhları açılıp saçılmaya, kendini göstermeye başladı yine. Havalar değişti, duygular karıştı, çiçek kokuları birbirine karıştı, algılar saçmalaştı.. Yaza uygun kıvama gelmek üzereyiz, az kaldı.

Kafayı bozduran şarkılarımın ikincisini yapmakta biraz geciktim. Bahar dönemine uygun mudur şarkılar bilmem. Bu şarkılar nasıl biraraya geldi onu da bilemedim. Bahar dengesizliği buraya da yansıdı tabii. Tek bildiğim şarkıların biraraya gelmekte hiç zorlanmadıkları. Sanki birbirlerinin ardına dizilmeyi bekliyorlardı, ben de dizdim. Zor, kolay yutulur şarkılar değil çoğu; ama takıldı mı takılıyor insan işte..

1. Radiohead - Fog (Again) (Live)
2. Calla - Rise
3. Low Low Low La La La Love Love Love - Iron in the Soul
4.Sunset Rubdown - Jason Believe Me, You Can't Trust Your Dreams
5. Ms. John Soda - Outlined View
6. Grandaddy - The Crystal Lake
7. Can - Vitamin C
8. Sonna - Real Quiet
9. The National - Squalor Victoria
10. A Silver Mt. Zion - Broken Chords Can Sing a Little
11. Sigur Ros - Cold
12. Piano Magic - Love & Music
13. Enon - Believo
14. News For Lulu - Ten Little White Monsters
15. Quickspace - Climbing a Hill

mp3 kafayı bozduran şarkılar, vol. 2

boğazda bir karabatak ve aşkı şişe

2008-05-08T21:46:00.006+03:00

onu görünce bir daha gözlerini ondan alamadı. denizin ortasında, giden vapurun sağında, duran dubanın solunda ona işaret gönderiyordu. güneşten geleni gönderiyordu gözüne. besbelli yanına çağırıyordu. karabatak kafasını suya soktu, saçlarını ıslattı, kafasını iki yana salladı. gözlerini işaretin geldiği yöne kaydırdı. artık her şey daha mı belirgindi, ne? önce yavaşça yöneldi o tarafa. sonra hızlandırdı paletlerini. yaklaştıkça da o daha da güzel gelmeye başlamıştı gözüne. heyecanı her geçen saniye daha da çok artıyordu. kalbi gagasında, kanatlarında atıyordu sanki. son bir plaet daha ve işte artık onun yanında. ama o hala güneşten geleni gözüne göndermekte. bir palet daha yaklaştı, kendisini gördü. kafasını salladı, tekrar baktı.. gördüğü bir şişeydi. boyunu yana büktü. kendini suya bıraktı, dalgalar uzaklaştırdı..

mp3 kafabindünya - İlk Buluşma

göğe düşen gözyaşı

2008-04-26T21:45:00.010+03:00

kiwi kanatlı, ama uçamayan bir hayvan.. Yeni Zelanda topraklarında sıkışmış kalmış, göç edememiş. minik, ürkek bir hayvan..

oh my gosh.. i'm flying!
i'm going to be famous..
i'm going to be star..
and shine..

mp3 radiohead - no surprises please (early)

içelim güzelleşelim

2008-04-02T23:52:00.008+03:00

İskandinav insanlara olan sempatim tescillendi herhalde sevgili okuyucu senin gözünde. Sırada Norveç'ten bir grup var. Son iki ayımı tamamen felçli gibi; duygusuz, tepkisiz, düşüncesiz geçirmişken bugün winamp karşıma güzel bir şarkı çıkardı. Nereden geldiğini cidden bilmiyorum; ama bu grup olmasaydı sanırım o halim bir süre daha devam edecekti..

Grubun adı helldorado. Önce a drinking song'u dinledim. Giriş melodisi insanı önce bi hoplatıyor yerinden. Vokalin sesi insanı bitirir. Sonra sözlerine dikkat kesiliyorsunuz. Bütün faktörlerin etkisiyle şarkının sonundan ağlayarak çıkabilirsiniz. Öyle damardan, öyle efkarlı bi şarkı. Sonra baktım bir şarkıları daha varmış bende: the ballad of nora lee. Onun da arkada kalır yanı yok açıkçası. Aynı efkar ateşi..

Başta dediğimi tekrar hatırlatayım: Adamlar Norveç'li. Ama adam öyle nameli söylüyor ki ister istemez "Türk mü bunlar, nedir?" demeden edemiyor insan. Sonra bi de inatla araştırıyor insan; ama hiçbir Türk bağlantısı bulamıyor. Ele geçen tek şey last.fm'de en çok türkler tarafından dinlendiği. Similar artist'lerindeki şarkıcılar aynen şöyle: Pinhani, Teoman, Duman, Mor ve Ötesi, Vega. Ülkesinde keşfedilmemiş gibi görünüyor; ama yurdum insanını yürekten vurmayı bilmiş bu grup. Beni de vurdu az önce. Dinleyin, sizi de vursun.

mp3 helldorado - a drinking song

mp3 helldorado - ballad of nora lee

while trying to find out, i did nothing but shut out

2008-03-31T22:26:00.012+03:00

Bazı şarkılar vardır, art arda 10 kere dinlersiniz de tadına varamazsınız. 100. kez dinlersizin, ama hala şarkıya doyma noktasına ulaşamamışsınızdır. Bana çok oluyor bu; ama işin kötüsü ben bu olayı bir de bir albümle yaşadım. Albümümüz dredg - leitmotif. Bu bir konsept albüm; yani şarkılar biribirinin devamı olarak ilerliyor. Yani aslında albümü zaten tek seferde, şarkı atlamadan dinlemek gerekiyor. Zaten öyle yapınca zevki çıkıyor. yok, aslında zevki çıkamıyor; çünkü albüme doyamıyorsunuz. İşin iyi tarafı ise bin kere de dinleseniz eskimeyen bir özelliğinin olması.

dredg tanımlaması zor gruplardan. Progresif, melodik, melankolik, alternatif/deneysel rock diyebiliriz. Ama kimselere benzemiyor yaptıkları müzik, bir yerlerde art rock yaptıkları yazıyordu.. Aman işte zaten pek iyi değilim kategorize etmekte; bi de böyle bi gruba kategori bulmak benim yapabileceğim iş değil. dredg işte..

leitmotif de grubun ilk albümü, 1999 yılında çıkmış. Grubun diğier albümleri de birbirinden şahane; ama bence en şahanesi -tahmin edebileceğiniz gibi- leitmotif.

Grubun sitesine de bakın bi mutlaka. Çok artist bi site.
www.dredg.com

mp3 dredg - leitmotif

borges ve ben

2008-03-18T22:08:00.011+02:00

Her şey ötekinin, Borges’in başından geçiyor. Buenos Aires sokaklarında yürüyorum, arada bir durup belki de alışkanlıkla eski bir geçidin kemerine ya da demir parmaklıklı bir kapıya bakıyorum. "Borges’ten, mektuplardan haber alıyorum. Bazen de adı bir profesörler kurulundaki adlar arasında ya da bir yaşam öyküleri sözlüğünde gözüme ilişiyor. Ben kum saatlerinden, haritalardan, on sekizinci yüzyıl baskı sanatından, sözcüklerin köklerinden, kahve kokusundan ve Stevenson’un düzyazısından keyif alıyorum; öteki de aynı şeylerden keyif alıyor, ama rolünü abartarak oynayan bir oyuncu gibi gösterişli bir biçimde. Aramızın bozuk olduğunu söylemek, işi biraz fazla büyütmek olur; ben yaşıyorum; kendimi yaşama bırakıyorum ki, borges masallarını ve şiirlerini yazabilsin. Ve o masallarla şiirler beni doğruluyor. Dişe dokunur bir şeyler yazmayı becerdiğini kabul etmek benim için o kadar güç değil, ama o yazdıkları beni kurtaramaz; belki de iyi olan artık hiç kimsenin, hatta ötekinin de olmadığı, söz ve geleneğin olduğu için. Kaldı ki, ben tümden yok olup gitmeye yazgılıyım, yalnızca belli bir an’ım ötekinde varlığını sürdürecek. Her şeyi çarpıtmak ve abartmak gibi inatçı bir alışkanlığı olduğunu çok iyi bilmeme karşın, artık yavaş yavaş her şeyi ona bırakıyorum. Spinoza, her şeyin kendisi olmayı sürdürmeye çalıştığını ileri sürmüştü; taşın taş olmak istediğini, kaplanınsa kaplan. Ben, kendimde değil borges’te kalacağım (ben biriysem tabii), ama kendimi onun kitaplarından çok, başkalarının kitaplarında ya da bir gitarın kılı kırk yararcasına akort edilişinde tanıyabiliyorum. Yıllar önce ondan kurtulmaya kalktım ve kent dışındaki gecekondu mahallelerinin söylencelerini bırakıp zaman ve sonsuzlukla oyunlara yöneldim. Ama o oyunlarda eninde sonunda borges’in bir parçası oldu çıktı, ben şimdi başka şeylere yönelmek zorundayım. Anlayacağınız, benim yaşamım sürekli bir kaçış; ben her şeyi yitiriyorum ve her şey ya unutulup gidiyor ya da ötekine kalıyor.

Bu satırları hangimiz yazıyor, ben mi, o mu, bilmiyorum.

Jorge Luis Borges

ben de kim? insanların gördüğünün, ürettiklerimin dışında bambaşka bir ben yok mu? hangisi gerçek ben..

mp3 mogwai - rollerball

hung over as the oven in maida vale

2008-03-13T00:45:00.010+02:00

buz gibi bir gitar.. hemen ardından keman giriyor aynı soğuklukla.. başlangıç, gelecek şeylerin hazırlığı gibi; sanki hiçbir şey tam değil ama bir sonraki adımda her şey hazır olacak.. şarkının hissettirdikleri doğru çıkıyor; bir anda gitar melodiyi değiştiriyor ve katılan diğer enstrümanlarla muhteşem uyum başlıyor.. tanıdık olan her şey bir anda yabancılaşmaya başlıyor. yokluğa yolculuk başladı.. duyduğun bu şey büyüleyici güzellik mi? güzellik aldatıcıdır ama.. büyüler insanı ve çok şeyi gizler. sonra birden yok olur.. sen nereye kaybolduğunu anlamaya çalışadur, o yeni haliyle karşına çıkmak için hazırlıklarını tamamladı bile.. gelen melodi akıllara zarar.. hiç durmayacakmış gibi art arda çalınıyor; ama sen bunu fark etmiyorsun bile. her defasında bir sonraki boyuta geçiyorsun.. ve işte en üst katmandasın.. buna hazır mısın? her şey hızlandı, her şey hareket ediyor, her şey siliniyor.. zaman yok.. büyük buluşmaya hazır mısın? ve işte artık tek gördüğün, hissettiğin, duyduğun hiçbir şey..

...prepared in innocence to meet our king of glory
and so we have this
you have it in your secret windows
and you're understanding to understand it and to bring it forth
it takes minute detail
it takes a holy life
it takes emotions
it takes dedication
it takes dedication
it takes a death
and only god can allow it
and you couldn't do it if you're not the seed of god
and so the path through the great corridors
these are corridors unto his perfection
that is which the prophet and the oarman summoned has penetrated
that through this great sea of blackness
that i penetrated through these corridors
and i went through that last segment
where i went through these dark serpentines
i passed through that corridor
where they sat
where they are
and when you penetrate to the most high god
you will believe you are mad
you will believe you've gone insane
but i tell you if you follow the secret window
and you die to the ego nature
you will penetrate this darkness
oh yes there's many a man or woman
that's been put in the insane asylum
when this has happened to them
and they're sitting there today, people think they're insane
but they saw something that's real
and they see it when they're on drugs
the only thing is they see it
not through the light of god, and the way i show you
i show you to see it through the light of god
and the understanding of god
because when you see the face of god you will die
and there will be nothing left of you
except the god-man, the god-woman
the heavenly man, the heavenly woman
the heavenly child
there will be terror under this day of night
there will be a song of jubilee waiting for your king
there will be nothing you will be looking for in this world
except for your god
this is all a dream
a dream in death

and so i went through that window
and the tower of hell and the great serpentines of the highest order
and i went through that when i showed you chart #3
the question is asked and learned and someone who...

sonrası sickness of mind..

mp3 godspeed you! black emperor - hung over as the oven in the maida vale

confusion will be my epitaph

2008-03-03T20:00:00.009+02:00

Öğrendiklerimin çoğunu dinlediklerimden,
Bildiklerimin çoğunu düşündüklerimden,
Unuttuklarımın çoğunu yaşadıklarımdan,
Yazdıklarımın çoğunu unuttuklarımdan çıkardım.

En uzun hep kendime konuştum,
Başkalarına hep kısa yazmak istedim
Ne kendim dinledim, ne başkaları...

Özdemir Asaf

mp3 king crimson - epitaph

vicdani red

2008-03-01T01:25:00.012+02:00

Sınır ötesi harekatın nasıl olacağını daha tam kestiremeden, başka çözüm yollarını aramaya bile başlamadan birden Irak'a girildiğini öğrendik. On bin asker her türlü zor koşulda Irak'ta terörist avına çıktı. 8 gün sonra da operasyon sona erdi. Hem de genelkurmay başkanının dediğine göre başarıyla sonuçlanmış bu operasyon. 27 asker, 240 terörist öldü.

İnsanları öldürmeye sürüklemenin neresi başarıyla sonuçlanabilir ki? Bu abartılı sevinç neden? Neye seviniyoruz? Bu yoğun militarizm havası ne zaman kapladı dört bir yanımızı? Bugün en milliyetçisi yine milliyetçiliğini yapıyor, milliyetçi görünmeyeni ise yine de bu operasyona tam destek veriyor. Tarihi boyunca öldürmek için uluslararası desteğini ilk defa almış ordu da gözünü karartıp giriyor Irak topraklarına. Hoş, birdenbire, hatta belki tesadüfen, tam da ABD "E, çekil artık istersen, çok oldun sen!" demesinin ertesi günü Bağdat televizyonundan öğreniyoruz ki operasyon sona ermiş. Öyle ya da böyle bitmesi haberi elbette ki sevindirici; ama bir şeyleri de sorgulamamıza neden olmalı bu süreç. Bu militarizm destekçiliği neden bu kadar büyük bir boyuta ulaştı?

Askere zorla alınan insanların ellerine ilk tabancayı aldıklarında bir iğrenme duygusu hissetmeleri normaldir, tetiği ilk çektiklerinde akıllarından geçen şeyin "Eyvah, öldürdüm!" hissi olması normaldir. Normal olmayan savaşı desteklemektir; öldür emrini verene itaat etmektir.

İnsanların öldürmeme hakkı vardır. Bugünün ortamında askerliğin eleştrilmesi bile imkansız görünüyor. Sanki savaş herkesi bir çatı altında birleştirmiş gibi de kimsenin ağzını bıçak açmıyor, kimse insanların vicdani red hakkının olduğunu aklına bile getirmiyor. Ama bu dünyada hala öldürülen terörist sayısını görünce üzülen insanlar var, hala insan öldüren insanlar -emir kulu mu desek- için endişelenenler var, hala bu sistemin getirdiklerinden, götürdüklerinden ve götüreceklerinden rahatsız olanlar var. Terörizmin ne olduğunu ve nelere yol açtığını biliyorum ve evet mutlaka son bulmalı, ama method kana kan olmamalı.

Böyle bir ortamda yeni bir kitap yayınlandı: Çarklardaki Kum: Vicdani Red. Henüz okuma fırsatım olmadı; ama okuduğum eleştrilerinde kitabın 301. madde gerkçesiyle toplatılmadan önce edinilmesi gereken bir kitap olduğunu çıkarımını yapmış durumdayım. Özgür Heval Çınar ve Coşkun Üstercinin yayına hazırladığı kitapta Taha Parla, Osman Can, Hülya Üçpınar gibi isimlerin yazılarının yanı sıra çeşitli çeviriler de bulmak mümkün.

yazıya uygun müziklerin sahibi explosions in the sky. The Rescue adlı albümlerinde 8 gün geçiyor.

mp3 explosions in the sky - the rescue

kafayı bozduran şarkılar, vol. 1

2008-02-18T21:37:00.018+02:00

İşte özlenen kış... Dışarısı buz gibi lapa lapa kar var; evinde sıcacık battaniyenin altında manzaranın keyfini çıkaran insanlar, tatil olan okullar, evden çıkılamadığı için biriken işler, izle izle bitmeyen diziler, filmler... Karlı günlerin en büyük zevki ise gecenin bir köründe dışarı çıkıp karın sessizliğini dinlemek olsa gerek. Düşen kar tanelerinin sesini duymak istersin, böyle bir karmaşada mutlaka büyük sesler duyacağını düşlersin; ama tek bir ses bile duyamazsın. Kulak kabartrsın, beklersin biraz bir şeyler duyarım ümidiyle ama nafile... Dahası bilindik sesler de bir zardan geçiyormuşçasına gelir kulağına. Her şey çok tanıdık; ama tanışıklığın verdiği sıcaklıktan eser yoktur. Yalnızlık düşer insanın içine; ama kar taneleri o kadar içten yaklaşır ki insanın yanına garip bir sıcaklık dolar insanın içine.

Kafayı bozduran şarkılarımı paylaşmak istiyorum. Kendimce gruplara ayırdım şarkıları, naçizane fikrimce benim dizdiğim sırayla dinlemek daha zevkli. Bu ilk grubu oluşturan şarkıların biraraya gelmesini sağlayan şey kar. karın sessizliğinden çıkıp gelmişçesine insanı garip bir sıcaklıkla sarıyor bu şarkılar. Hem bugünün havasına uygun hem de bu kışın duygularını yansıtıyorlar.

1. Cold War Kids - We Used to Vacation
2. The Dresdden Dolls - Good Day
3. Quickspace - Gloriana
4. Sunset Rubdown - Winged/Wicked Things
5. Ratatat - Swisha
6. Radiohead - Punchdrunk Lovesick Singalong
7. Calexico - Alone Again Or
8. White Rabbits - Dinner Party
9. Joe Beats - Coxcomb Red
10. The Whitest Boy Alive - Inflation
11. The Dears - Heartless Romantic
12. Blonde Redhead - Tons Confessions
13. UNKLE - When Things Explode (Instrumental)
14. M. Walking on the Water - Magic Forest
15. Tindersticks - Jism
16. Radiohead - The Thief
17. My Diet Pill - Ego & I
18. CocoRosie - Good Friday
19. Nada Surf - 80 Windows
20. Piano Magic - The Canadian Brought Us Snow
21. Portishead - Undenied
22. Flowers from the Man Who Shot Your Cousin - Lay Down Your Arms
23. Songs: Ohia - Lioness
24. Iron & Wine - Passing Afternoon
25. Cat Power - The Greatest
26. PJ Harvey - Grow Grow Grow (live on French TV)
27. Band of Horses - I Go to the Barn Because I Like the
28. Radiohead - How to Disappear Completely
29. The Arcade Fire - Goodnight Boy

mp3 kafayı bozduran şarkılar, vol. 1

kendinden sonra

2008-02-17T02:36:00.009+02:00

anlamsız, boş.. düşündüren, bir yere vardırmayan, ardında hiçbir şey bırakmayan.. yalnız, sakin.. kötü, çok kötü.. kirli ve pis.. ve ölü..

mp3 radiohead - you never wash up after yourself

a smell of recognition

2008-01-28T20:30:00.001+02:00

son albümleri in rainbows'la kafayı yediğimiz şu dönemde radiohead'in eski şarkılarına özlemi de kabarıyor insanın bir yandan. "neydi, ne oldu bu radyokafalar, heheyt!" demeden de duramıyor insan. bir de akustik versiyonlarını bulup sürekli dinleyince de pek bir mutlu oluyor insan. a smell of recognition'ın tam sırasıdır..

mp3 radiohead - a smell of recognition (acoustic bootleg)

ingilizce tadıyla alman müzik

2008-01-27T00:25:00.005+02:00

Merak etmeyin, almanlara olan duygularım hala aynı. Irkçı değilim elbet, benimki klasik koşullanma. Almanların müziğini dinlerim ama; o da ingilizce söylemeleri şartıyla. Şimdi ufak bir genelleme yapacağım izninizle. Bu almanların güzel müzik yapma girişiminde olanları ,sözleri ingilizce olan şarkılar yaparlarsa kesinlikle çok daha iyi işler çıkarıyorlar. Bunun öncelikli nedeni şarkıları alman aksanıyla ingilizce söylemeleri. Şaşılacak şey; bunu güzel yapıyorlar. Tabii bunu yapabilen grupların sayısı sınırlı. Benim şu ana kadar keşfedebildiklerim Eloy, M. Walking on the Water ve Can.

'la tanışıklığım 4-5 yıl öncesinde başladı. Derste hoca ders anlatırken tek kulağımızda arkadaşımın MD'sinden gelen müzikleri dinlerdik. Behey, eski günler! Neyse, bu şekilde tanıdım bu grubu. Sonra gurubu tanıdıkça gruba olan hayranlığım artmaya başladı. Pek bereketli bir grup, art arda albüm patlatmışlar. Naçizane fikrimce en güzel albümleri şunlar: Floating, Dawn, Ocean, Colours... Müthiş yaratıcı bir grup. Dinlerken şaşkınlığını gizlemek zor olabiliyor. Progressive psychedelic rock yapıyorlar. Hatta biz buna kraut rock diyelim de kurtulalım. Grubun ilginç bir özelliği de video kayıtlarının neredeyse hiç olmaması. Bİr iki tane varmış duyduğum kadarıyla; ama benim izleme şansım olmadı. Fotoğraf desen, onların sayısı da iki elin parmağını geçmez. Daha ayrıntılı bilgiyi gidin sitesinden öğrenin, ilginç şeyler var.

ayrıntılar için www.eloy-music.de
mp3 eloy - plastic girl

, itiraf etmeliyim aslında o kadar da bilmediğim bir grup. Tek söyleyebileceğim "Alman indieci olur mu hiç??" sorusuna güzel bir cevap olabilecekleri. Bir şarkıları var, ki kendisine aşağıdan ulaşabilirsiniz, baş döndürücü güzellikte. Yıllar önce "Almanlar nasıl müzik yapıyomuş, bi bakayım hele" hevesiyle bir sürü alman gruba bakmıştım. Bu şarkıyı da bulmuştum hatta. Ama bir şekilde tamamen aklımdan çıkmış, unutmuşum şarkıyı. Ama sonra geri geldi bana bu şarkı.. Eski duygularım kabardı.. Yine hasta oldum şarkıya. O kemanlar yok mu, ah o kemanlar!

ayrıntılar için www.fuego.de/mww
mp3 m. walking on the water - magic forest

.. son keşfim.. son takıntım.. grubu bayağı bir süredir bilmeme rağmen neden bu seneye kadar keşfedemedim ben bu grubu? (cevabı hep bir ağızdan söylüyoruz: "çünkü müslümcüsüüüün!" - teşekkür ederim) neyse işte bu can almanları da aynı eloy gibi müthiş yaratıcı bir grup, aynı şekilde kraut rock yapıyorlar; ama melodik açıdan ve sound olarak çok büyük farklar var aralarında. İki albümü var ki bu adamların bence müthiş bir lezzet: Delay ve Ege Bamyası. Evet, bir alman grubu, ingilizce müzik yapıyorlar ve bir albümlerinin adı türkçe.

ayrıntılar için www.spoonrecords.com
mp3 can - sing swan song

ruskakaamos

2008-01-26T01:59:00.007+02:00

Finlandiya'nın, kutup çizgisinin bahsi bu kadar geçti madem artık açıklayayım ruskakaamos nereden geliyor. Açıklayayım ki görün ne derece takıntı yaptığımı. ruska ve kaamos, fince sözcükler. ruska, güneşin hiç batmaması durumu. kaamos ise tam tersi; güneşin hiç doğmaması durumu. Finlandiya'nın Laponya'sında (film de tam olarak burada geçiyordu) bu iki dönemi izlemek gerek. ruska döneminde güneşin ufuk çizgisini yalayıp tekrar yukarı çıkışını izliyorsun, kaamos ise aurora borealis'in (kuzey ışıkları) izlenebildiği dönem. hani şu gökyüzünde renklerin inanılmaz dansı.. işte bu yüzden beni Finlandiya'ya götürün!

Bu kelimelere böyle takılmamın bir sebebi daha var: Apocalyptica'nın muhteşem, insanüstü, kalp yoran, gözyaşı döktüren şarkıları. kaamos, yine o kadar koymuyor; ama ruska'yı dinlemek insanın kanının çekilmesine, kalp atışlarının azalmasına neden oluyor adeta. dikkatli dinleyin, çarpıntı yapıyorlar.

mp3 apocalyptica - ruska

mp3 apocalyptica - kaamos

los amantes del círculo polar

2008-01-23T21:13:00.017+02:00

Uzun zaman önce izlemem gerekiyordu filmi; ama neden sonra unuttum izlemeyi. Televizyonda karşıma çıktığında hatırladığım, oturdum izledim. Türkçe'ye Kutup Çizgisi Aşıkları diye çevrilen Julio Medem filminin kabaca özeti şöyle: Ana ve Otto çocukluklarında tesadüfler eseri birbirlerini bulurlar, birbirlerine aşık olurlar. Kader utansın, bir şekilde birbirlerinden ayrılırlar; ama kader ve tesadüfler sağolsun aşkları sonsuza kadar sürer. Tabii bu çok kaba bir özet oldu. Böyle yazınca bana da çok basit bir filmmiş gibi göründü. Oysaki filmde karakter oluşumu, olayların dizilişi ve sonuca varış klişe sayılabilecek konuyu pek ilginç şekillere sokuyor. Hele başlıklara ayırarak kimi zaman aynı, kimi zaman farklı konuları iki karakterin bakış açısıyla anlatması filmi daha da güzel yapıyor. Filmde heyecan öğesini bulmak belki mümkün değil; ama ilgiyle ve beğeniyle sonuna kadar izlenecek muhteşem bir romantik film olduğu kesin.

Filme olan ilgi daha ilk karede Otto'nun çocukluğunu görerek başlıyor. Öylesine güzel bir çocuk ki bu çocuk, öylesine güzel rol yapıyor ki bu çocuk gözünü kırpmak imkansız. Sonra karşımıza Ana çıkıyor. İç konuşmaları ve kocaman gözleri aynı şekilde etkiliyor insanı. Sonra bu çocuklar büyüyor; haliyle ilk izlenim film bitene kadar akıllarda kalıyor. Bu çocukların özlerindeki gizem, ilişkilerindeki tutku bütün filmi sarıyor.

Filmi zatımca ilginç kılan başka bir durum da kutup çizgisi konusu.. Finlandiya'ya gidip güneşin hiç batmadığı ve güneşin hiç doğmadığı zamanları izlemeyi uzun zamandır kafaya takmış bir insan olarak bunun gösterildiği bir filmi izleyince tabii ki de kendimden geçtim. Filmin dönüm noktalarının güneşin batmaması durumuna bağlanması iç çektiriyor insana. Olaylar soğuk memlektlerde, soğuk zamanlarda geçiyor olmasından dolayı sıcak renk kullanımı çok az. Sıcak renk kullanılmamasına rağmen bütün kareler romantizmle, tutkuyla dolup taşıyor. Filmin müzikleri de ayrı bir vuruyor zaten. Alberto Iglesias aynı görüntüler gibi soğuk ama yoğun duygu yüklü müzikleriyle filmin anlatımına yardımcı oluyor.

(bu yazı için doğru müziği bir türlü bulamıyordum. filmin benim üzerimdeki etkisini hissettirecek şarkıyı bulamıyordum sanırım bilmiyorum.. neyse ki benim yerime bir bulan var..)

mp3 devics - just one breath

sickness of mind

2008-01-23T01:26:00.011+02:00

Nasıl oldu, ne zaman oldu bilmiyorum da müzik hayatımın her anında olmaya başladı. Her an, her yerde; sokakta, kalabalıkta, kulağımda, beynimin içinde.. sickness of mind..

Bloga da adını veren sözün kaynağı blonde redhead'in pink love'ı. Şarkıyı şuursuz bir zamanda dinlemişim ilk. Sonra bir gün eve giderken kendi kendime bir şeyler söylemeye başladım; ama ne söylediğim hakkında hiçbir fikrim yoktu. Ya çok iyi bir şarkı dinlemiştim, içime işlemişti; ya birden ilham gelmiş ve süper bir besteci olmaya başlamıştım. Tabii ki ikincisi değildi ama sonuca ulaşmak epey zamanımı almıştı. Bu melodi, bu alt yapı çok kesin.. nerdeydi? Ve sonunda misery is a butterfly albümü ve albümün sondan ikinci şarkısı. sonrası bilindik.. Şarkının müptelası olma ve şarkıdan hiç sıkılmama.. özdeşleştirme, kendinden bir şeyler bulma ve vazgeçememe..

mp3 blonde redhead - pink love

girizgah

2008-01-22T02:55:00.000+02:00

İşteee, ben de blogcu oldum! "Aa, ama sen.. sen!" diyenlere selam ediyorum, "Direnemedim daha fazla, ne yapayım!" diyorum ve yoluma devam ediyorum. Hayır, sizin hayrınıza olmasa şu blogum valla içim yanacak.. ama yanmıyor, yanamıyor:) Kısaca demeye çalıştığım: "Merhaba!"